Story: Porcelain skin

"Langzaam raak ik iedereen kwijt die me lief is. Nee, niet figuurlijk, maar letterlijk. Ze verdwijnen, één voor één. En misschien ben ik zelf de volgende wel."
De angst wanneer je niemand meer kunt vertrouwen, maakt je langzaam kapot vanbinnen.
"Porselein, leugen en schaakbord... Wat betekend het?"
De wanhoop en niet meer weten wat je moet doen.
"Er is hier iets vreemds aan de hand... Ik weet alleen nog niet wat."
Het wantrouwen...
"Iemand van ons is een verrader."
Het einde.
"Checkmate, game over."

- Nederlands geschreven
- Het verhaal is al af. Ik zal iedere dag een nieuw hoofdstuk acitveren.
- Onbekende personen