Al sinds februari wil ik een kortverhaal schrijven. Toen had ik de intentie om mijn geluk neer te schrijven. Ik wilde verder gaan op mijn vorige verhaal en tonen dat 'life really happens when you least expect it'. Twee maanden later en van dat geluk is er geen sprake meer. Het is door mijn vingers geglipt, net als zand. En het enige wat ik kon doen, was schrijven. Ik schrijf het neer, maar ik schrijf het niet van me af. Ik moet ergens mee beginnen en laat dit het begin zijn. Mijn begin.

To love is to live and lose somehow - Ozark Henry



Geschreven tussen 9 april 2014 en 17 mei 2014.

Hoofdstukken

Titel Nieuwste eerst Woorden Gelezen Aangepast
Voorwoord 73 198 1 decennium geleden
Proloog 381 266 1 decennium geleden
01 - Zwijgende schreeuwen 1213 344 1 decennium geleden
02 - Onheldere mengsels 89 201 1 decennium geleden
03 - Zwijgende schreeuwen 1502 197 1 decennium geleden
04 - Onheldere mengsels 351 190 1 decennium geleden
05 - Onheldere mengsels 517 236 1 decennium geleden
06 - Man op het bankje 373 229 1 decennium geleden
07 - Onheldere mengsels 257 229 1 decennium geleden
08 - Zwijgende schreeuwen 164 174 1 decennium geleden
09 - Onheldere mengsels 142 197 1 decennium geleden
10 - Man op het bankje 587 212 1 decennium geleden
11 - Zwijgende schreeuwen 576 253 1 decennium geleden
12 - Onheldere mengsels 96 182 1 decennium geleden
13 - Onheldere mengsels 275 235 1 decennium geleden
14 - Zwijgende schreeuwen 171 167 1 decennium geleden
15 - Onheldere mengsels 609 224 1 decennium geleden
16 - Zwijgende schreeuwen 216 226 1 decennium geleden
17 - Man op het bankje 353 203 1 decennium geleden
18 - Onheldere mengsels 1515 255 1 decennium geleden
Epiloog 96 231 1 decennium geleden

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen