[RPG] Saltwater Sleep | Rollentopic - Rollentopics

3 juli 2025 - 15:00 Merrin is offline

Merrin 28851

Saltwater Sleep

d r e a m s d o n ' t d i e . t h e y d r o w n .

Port Bersea is een verborgen parel in de waters tussen Nieuw-Zeeland en Australië waar toerisme de laatste jaren stilaan meer begint te bloeien. Rijke socialites vinden er hun weg naar de Mervine Estate dat hoog in de kliffen haar best doet om bedreigde boomsoorten opnieuw voort te planten in de Mervine Sanctuary. Backpackers genieten van de prachtige natuur die overal op het eiland te vinden is: witte stranden, complexe grotten en weelderige bossen. Rijke jongvolwassenen genieten er van het florerende nachtleven in eliteclubs waar enkel de besten binnen kunnen om er hun wildste fantasieën te beleven.

Eén van die rijke jongvolwassenen was Eli Noble, student aan de University of Melbourne, die er samen met zijn vriendin Madeleine 'Maddy' Walsh de zomer van zijn leven plande nadat hij zijn studies na vijf lange jaren eindelijk had afgerond. Helaas kwam Maddy alleen terug naar het vasteland, anderhalve maand vroeger dan gepland. Twee weken na hun aankomst spoelde Eli namelijk aan op het strand van Port Bersea. Verdronken in de grotten, zeggen officiële bronnen, maar Maddy was hysterisch toen ze terugkwam. Ze vertelde hallucinante verhalen over de grotten die ze samen met Eli bezocht had - dat de Mervine Estate een groep heksen was die niets liever deed dan de gemeenschap van Port Bersea te terroriseren. Ze had het over vreemde dromen die zij en Eli deelden - dromen die niet veel later werkelijkheid werden, die haar bleven achtervolgen totdat ze zes maanden geleden zelf de dood als uitweg zocht.

Vandaag vertrekken Eli en Maddy's beste vrienden op reis naar Port Bersea om hen te eren, een jaar na Eli's dood. Sommigen van hen willen er gewoon heen om te feesten zoals hun vrienden dat gedaan zouden hebben, om hun herinnering in ere te houden. Anderen hopen te ontdekken wat er in vredesnaam aan de hand is op het kleine eiland.

Locaties

p o r t b e r s e a t o w n

Main Wharf & Ferry Dock – enige officiële toegang tot het eiland per boot.
Bersea Town Center – gezellig centrum met cafés, surfshops, een kleine markt.
The Mirage – exclusieve club op een klif, favoriet van rijke jongeren.
Sunset Hostel – waar backpackers verblijven. Dicht bij het strand.
St. Cordelia Clinic – het eilandziekenhuisje. Sommige eilandbewoners verdenken de staf van betrokkenheid bij vreemde zaken.
De oude vuurtoren – verlaten, uitzicht over het eiland. Locals zeggen dat hij 's nachts nog brandt, ook al is hij al jaren buiten gebruik.
Strandhuis 'The Tides' – groot, modern vakantiehuis met zicht op zee en directe toegang tot Siren's Shore, waar Eli en Maddy vorig jaar verbleven. Afgelegen genoeg om feestjes te houden zonder pottenkijkers.
Luxehotel 'Azure Palms Resort' – high-end hotel aan de rand van de stad, populair bij rijke toeristen, met cocktailbars, infinity pool, wellness, ... maar ook personeel dat misschien nét iets te veel weet.
Whispering Pines Trailer Park – de armere wijk waar de meeste anti-Mervine Estate Dromers wonen.
The Broken Bell – lokale bar, informeel hoofdkwartier van de Dromers.
Tempest Point – uitkijkpunt boven op de rotsen waar eilandbewoners vaak samenkomen. Wilde energie, sommigen zeggen dat je er “de dromen hoort waaien”.
Makutu Bakery – bekende bakkerij en toeristische hotspot voor het prachtige zee-uitzicht.

n a t u u r

Mervine Estate – landgoed boven op de kliffen met botanische tuinen en verborgen droom-magiesymboliek.
Mervine Sanctuary – beschermd natuurgebied met zeldzame flora, grenst aan het landgoed.
Dreaming Caves – liggen aan de noordkust en bestaan uit tientallen grotten, tunnels en ondergrondse kamers. Sommige grotten zijn toegankelijk voor toeristen (via boottochtjes of wandelpaden), anderen zijn afgesloten of vergeten - waaronder de Nexus (enkel toegankelijk bij laagtij), waar Dromers worden ingewijd. Vissers spreken van een verzonken grot genaamd The Drowned Mouth, waar stemmen gehoord worden bij vloed. De grotten veranderen subtiel — dromers ervaren dat gangen zich soms anders lijken te gedragen, afhankelijk van hun mentale toestand.
Black Hollow Forest – weelderig bos met wandelpaden, sommige 'vergeten' stukken zijn niet op officiële kaarten te vinden.
Sirens’ Shore – wit zandstrand waar Eli werd gevonden. Rustig, mysterieus.

d r o o m p l e k k e n

The Lapse – een droomplek die elke dromer anders ziet, maar altijd gevuld met echo’s van overleden Dromers - waaronder ook Eli en Maddy.
The Mirror Lagoon – fysiek meer waar dromen zich soms in weerspiegelen. Dient als 'portaal' waardoorheen Dromers andere Dromers kunnen bezoeken.

Dromers, Droommagie & de Mervine Estate

d r o m e r s & d r o o m m a g i e

Dromers zijn mensen die het geheim van de grotten kennen - zowel de Inner Circle van de Mervine Estate als een groep eilandbewoners. Iedereen kan een Dromer worden als die ingewijd wordt door een andere Dromer in de Nexus van de grotten van Port Bersea. De krachten van Dromers manifesteren zich op verschillende manieren. Ze zijn allemaal in staat om elkaar in elkaars dromen op te zoeken en die dromen te beïnvloeden/beschermen van ongewenste bezoekers - sommigen zijn daar beter in dan anderen. Sommigen van hen kunnen elementen uit hun eigen dromen naar buiten trekken en fysiek manifesteren in de echte wereld. Anderen zijn in staat om mensen zomaar ineens in slaap te laten vallen en hen vast te houden in hun dromen - zonder dat die persoon doorheeft dat het een droom is. Nog anderen kunnen inbreken in het hoofd van mensen en hun diepste dromen lezen. Heel zeldzaam zijn degenen die via dromen hun eigen bewustzijn kunnen projecteren in het lichaam van een ander, en degenen die herinneringen van een ander in dromen kunnen oproepen.

m e r v i n e e s t a t e & d e i n n e r c i r c l e

De Mervine Estate is een landgoed van de familie Mervine. De familie houdt zich vooral bezig met natuuronderhoud en liefdadigheidswerk, en de Estate is populair bij een heleboel socialites. Eilandbewoners blijven er over het algemeen ver van weg; vele geruchten maken hun weg van de Mervine Estate naar de stad in het centrum van het eiland, en ze doen meer dan eens wenkbrauwen fronsen. Toch gaan de leden van de Mervine Estate gewoon hun gang. Het lijkt soms zelfs alsof ze een bepaald soort macht over het eiland hebben - en dat is ook precies het doel van de Inner Circle die aan het hoofd van de Mervine Estate staat. Zij willen het geheim van de grotten voor hen alleen, zodat zij over het eiland kunnen heersen en hun rijkdom kunnen vergroten.

e i l a n d d r o m e r s

Er zijn echter nog eilandbewoners die het geheim van de grotten kennen en die beter hun best doen om de plannen van de Mervine Estate te dwarsbomen. Een heel deel van hen is ervan overtuigd dat de Mervine Estate iets te maken heeft met de tragische dood van Eli Noble. Of zeggen ze dat alleen maar om zichzelf onschuldig te doen lijken?

Personages
i n v u l l i j s t j e

Regels

- Don't be a bitch.
- Iedereen die deelneemt, wordt ook cohost bij alle topics en draagt ook verantwoordelijkheid voor de RPG en de verhaallijn.
- Degene die een topic sluit, maakt het volgende.
- Haal in je post steeds de volgende zaken aan: personagenaam; open of gesloten scène (mogen anderen vrij inspringen of niet?); datum waarop de post plaatsvindt (voor wanneer er timeskips voorkomen maar jij nog even op een andere dag verder wil); locatie
- Post maandelijks. Na 45 dagen wordt je uit de RPG geyeet en wordt je personage een NPC.
- Parallel roleplayen mag. Wat houdt dit in? Je mag je personage in verschillende situaties op verschillende momenten schrijven, zolang je maar duidelijk aangeeft waar en wanneer die zich bevindt. Zo kun je bijvoorbeeld tegelijkertijd aan de gang gaan met een timeskip, terwijl je je vorige scène nog afwerkt. Dat hoeft uiteraard ook niet. (:
- Stel vragen als je er hebt!

Vakantieplanning

1 december 2025: Start kerst/ambachtsmarkt centrum Port Bersea
15 december 2025: Aankomst Julian, Tristan, Chae, Romée
20 december 2025: Verjaardagsfeest Julian (georganiseerd door Chae)
22 december 2025: Surfing Santas festival (benefiet surffestival door de stad)
24-25 december 2025: Mervine Christmas Party (enkel op uitnodiging)
26 december 2025: Boxing Day barbecue @The Tides (georganiseerd door de vriendengroep)
31 december 2025 - 1 januari 2025: Mervine's New Year on the Beach

Vandaag, 15 december 2025

Weer: 27°C, helderblauwe hemel. Vannacht wordt onweer voorspeld.
Tijdstip: 15:17

Julian, Tristan, Chae en Romée zijn zo'n 15 minuten geleden aangekomen in de haven van Port Bersea. Met hun vele koffers en tassen slenteren ze naar de glimmende zwarte taxi's die hen staan op te wachten om hen mee te nemen naar the Tides, waar ze tot halfweg januari zullen verblijven. De sfeer is een tikkeltje gelaten; de herinnering aan hun vrienden scherp in hun achterhoofd - maar niets wat een beetje meer alcohol niet kan fiksen. De meesten zijn eigenlijk al tipsy door de appetisers die ze aan boord van de ferry gehad hebben.

Ondertussen is in het dorp de kerstmarkt in volle gang, en ook de rijke stinkerds van de Mervine Estate beginnen te arriveren om alles in orde te brengen voor het benefiet-apperitiefconcert dat binnen twee uur van start gaat.

[ bericht aangepast op 24 jan 2026 - 11:56 ]

help

9 dec 2025 - 10:48 Merrin is offline

Merrin 28851

Met dat ik nu (hopelijk) weer wat actiever zal zijn en we met onze kleine maar fijne groep weer aan de slag willen, lanceer ik bij deze weer eens een nieuwe uitnodiging om mee te doen! Alle groepen staan open (:

help

11 dec 2025 - 17:40 Merrin is offline

Merrin 28851

(Moest je twijfelen omdat we al bezig zijn: we hebben echt nog niet veel gedaan en er is nog heel veel ruimte voor relaties enzo, dus gewoon doen! We zijn leuk en bijten niet (tenzij je dat zelf wil xoxo))

help

20 dec 2025 - 10:24 Merrin is offline

Merrin 28851

*shameless bump bc I still want extra players xoxo*

help

22 dec 2025 - 18:21 Zaalvoetbalclub is offline

Zaalvoetbalclub 10108

Een MTje, want het lijkt me leuk om mee te doen (:

[ bericht aangepast op 22 dec 2025 - 18:22 ]

Tijd voor koffie.

23 dec 2025 - 16:07 Zaalvoetbalclub is offline

Zaalvoetbalclub 10108

Christy Campa

Haar ouders wisten haar maar moeilijk een naam te geven, dus vernoemden ze haar naar een beroemd supermodel die ze allebei knap vonden, Christy Turlington. Christy noemt zichzelf echter Chris. Over het algemeen weten mensen niet eens echt dat ze Christy heet. Christy is 24 jaar

Uiterlijk Foto volgt mogelijk. Voor nu een beschrijving. Chris heeft geblondeerd haar dat inmiddels al flink is uitgegroeid, waardoor haar donkerblonde/bruine wortels duidelijk zichtbaar zijn. Haar haar is lang, met slag, verergert door de zeelucht. Ze draagt het vooral in een rommelige knot. Ze heeft bruine ogen en een zongebruind gezicht. Haar kledingstijl bestaat uit óf grote shirts, grote korte broeken waarin je makkelijk over het strand banjert, óf uitgaanskleding volgens de laatste mode.

Rol & reputatie Chris is inmiddels een bewoner van het eiland, maar nog een nieuwe. Ze is niet zozeer een inwoner, meer een toerist die is blijven plakken. Haar reputatie is wat grillig. Ze is bekend bij de inwoners, bij wie ze inmiddels een bekend gezicht is door haar herhaaldelijk gebruik van de openbare ruimtes.

Zo kennen hosteleigenaren haar (in het bijzonder de eigenaar van Sunset Hostel), omdat ze de goedkoopste kamers betrekt tot ze eruit moet in verband met maximale verblijftijden. Daarna trekt ze naar het volgende hostel, de volgende kamer; welke verblijfplaats haar maar accepteert. In principe wilt ze best een goedkope, permanentere verblijfplaats, zoals een trailertje in het Whispering Pines Trailer Park, maar zover denkt Chris niet vooruit. Dat durft ze niet. Daarnaast weet ze ook niet of de gemeenschap haar accepteert. Desalniettemin is dit nog geen overweging voor haar, ze durft zich niet aan een langetermijnplan te binden.

Barpersoneel kent haar zéér goed. Door haar gewoontes is ze een veelvuldig bezoeker van de cafés, clubs en slijterijen. Ze is geen agressieve of luide drinker, maar omdat ze er bijna elke avond wel te vinden is, is ze voor velen een bekende. Aangezien ze wel behoorlijk wat drinkt maar niet echt contact zoekt, blijft het meeste personeel wat uit haar buurt. Ze is wel eens naar The Broken Bell geweest, toen het op een verloren maandagavond de enige bar was die om drie uur nog open was, maar daar komt ze niet vaak.

Surfshops kennen Chris goed, gezien ze een fervent (en behoorlijk goed) surfer is. Ze heeft inmiddels haar eigen bord gekocht, maar komt regelmatig langs om polijst of wax te halen voor haar board(s). Daarnaast vraagt ze soms of haar surfboard in de opslag van een surfshop mag, als ze weer eens bij een verblijfplaats verblijft die er geen plek voor heeft.

Ze arriveerde op het eiland een dag voor de dood van Eli en was haar jetlag en kater aan het uitslapen terwijl de chaos op het eiland uitbrak. De dagen erop kreeg ze de verhalen langzaam maar zeker in stukken te horen via hostelmedewerkers en geschrokken toeristen. Destijds had ze maar weinig besef van de gebeurtenissen en de invloed die het heeft op het eiland, op zowel de inwoners als de aankomende toeristen. Wellicht lijkt deze wel-getimede aankomst en gedissocieerde houding wel verdacht, wie zal het weten. Ze is als vreemdeling met weinig connecties in ieder geval een makkelijk doelwit voor roddels, mocht er een zondebok gezocht worden.

Persoonlijkheid Chris is een vrouw met veel paradoxen. Ze is goudeerlijk, wat mensen snel tegen haar in het harnas jaagt. Dit weet ze van zichzelf en daarom houdt ze snel haar mond. Door schade en schande weet ze dat mensen niet altijd op haar eerlijke mening zitten te wachten. Het maakt haar wat gereserveerd en haar houding kan wat vijandig overkomen. In de omgang lijkt haar blik vaak ongeïnteresseerd of zelfs bozig, waardoor ze niet vaak aanspraak heeft.
In groepen waarin ze zich vertrouwd voelt of waarvoor ze sociaal móét zijn, is ze juist open, levendig en grappig. Ze heeft een goed gevoel voor humor en is op zulke momenten echt het middelpunt van het feest. Ze heeft wel eens feesten bij clubs gehost op haar reizen en was daar een ster in. Ze kan zichzelf makkelijk ‘aan’ zetten.
Chris heeft verschrikkelijke ochtendhumeuren en is dan kribbig en kattig. Het liefst gaat ze surfen om de slaap van zich af te sporten. Het heeft ook te maken met het feit dat ze behoorlijke last kan hebben van katers.

Geschiedenis Chris komt uit een behoorlijk traditioneel, maar rijke, geleerde familie. Ze heeft één broer, Ben, die één jaar ouder is dan zij. Hun ouders hebben competitie tussen de twee kinderen altijd gemotiveerd, wat hun band vanaf jonge leeftijd al heeft verzuurd. De slimme Chris deed wat er academisch van haar gevraagd werd, waar Ben vervolgens boos op werd, terwijl hij wel de ene na de andere sportbeurs naar binnen sleepte. Sinds ze uit elkaar wonen, nu ze de puberteit en studententijd achter zich hebben gelaten, onderhouden ze minimaal contact.

Op jonge leeftijd motiveerde haar ouders haar om het academisch zo ver mogelijk te schoppen. Zo begon ze na het gymnasium direct aan een studie Bedrijfs- en Fiscale Economie aan de universiteit. Ze komt echter uit een traditioneel dorp waarin vrouwen voornamelijk werden toegejuicht hoogstens naar een huishoudschool te gaan. Ook haar studie bestond vooral uit mannen en ze merkte dat dit negatieve invloed had op de cijfers die ze kreeg. Ze werd meermaals overgeslagen bij gerenommeerde stages, uitnodigingen voor lezingen en buitenschoolse kansen om haar verder te brengen in het werkveld. Ze sloeg zich er gevoelloos doorheen en begon met haar master (ook Fiscale Economie met een focus op Bedrijfseconomie), maar na de zoveelste ongewenste hand op haar heupen besloot ze te gedesillusioneerd te stoppen.

De felle kritiek van haar ouders (die het uiteraard niet begrepen) die erop volgde, zorgde ervoor dat Chris al snel stilviel. Ze hield zich schuil in haar kamer waar ze voornamelijk door wooncatalogi bladerde, verwonderend hoe mensen leven in zulke lelijke huizen. Het eindeloze salvo afkeuring en terechtwijzingen van Chris’ ouders zorgde ervoor dat ze onder het mom van een reis ‘om haarzelf te vinden’, wegvluchtte van haar huis, waarna ze vreugdeloos in twee maanden door Noord-Afrika en Zuid-Oost Azië trok, om uit te komen in Oceanië. Na twee weken Nieuw-Zeeland vertrok ze op aanraden van een whisky-bottelaar naar Port Bersea, waar ze strandde. Geen energie om nog verder te doen alsof ze ergens anders wilde zijn dan in haar kamer, rustig met een goed biertje, een fles wijn, wodka of bacardi. Het contact met het thuisfront is minimaal. Haar ouders, die ‘een zoektocht naar haarzelf’ hebben gekregen als reden om te verkopen aan de society, zijn af van hun lastige dochter die keuzes maakt die zij niet begrijpen. Haar broer is af van de tegendraadse, maar slimmere zus.

Geheimen & dromen De afgelopen jaren hebben behoorlijk veel impact gehad op Chris. De afwijzing van haar familie, de eenzaamheid op haar scho(o)l(en), de ongewenste aanrakingen en aandacht van haar studiegenoten en docenten, de blokkades die ze daar niet door kon breken, de uitdovende interesse in het vak waar ze al zes jaar voor heeft gestudeerd; het is veel. Daardoor heeft ze een behoorlijke afhankelijkheid van alcohol ontwikkelt. Ze drinkt iedere dag en begint vroeg. Ze is functioneel, dus niemand heeft er last van. Dit gecombineerd met het feit dat ze een vreemdeling is en daarom niemand echt deze schadelijke gewoonte doorheeft. Ze houdt het geheim voor zover dat kan, maar probeert zich niet aan te trekken dat de uitsmijters haar inmiddels al begroeten bij de deur, in plaats van dat ze vragen naar haar ID.

In haar dromen studeert ze marine biologie of begint ze een surf- en sportwinkel met haar bedrijfseconomische achtergrond, maar op dit moment durft ze niet verder te kijken dan de namiddag.

[ bericht aangepast op 23 dec 2025 - 17:13 ]

Tijd voor koffie.

23 dec 2025 - 16:16 Zaalvoetbalclub is offline

Zaalvoetbalclub 10108

^ Verdere opmaak volgt later! Maar dan heb ik de tekst in ieder geval al staan.

Tijd voor koffie.

23 dec 2025 - 17:19 Renna is offline

Renna 3228

Oh hallooooo Chris!! Welkom op Port Bersea ^-^

En jij ook natuurlijk Sil!

Dramatic

23 dec 2025 - 17:46 Zaalvoetbalclub is offline

Zaalvoetbalclub 10108

Dankjewel Loïs 😊

Tijd voor koffie.

4 jan 2026 - 20:41 Monpress is online

Monpress 6069

Carter Nathaniel Mervine-Beck
^{Carter Nathaniel Mervine-Beck}

≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋
^{^{≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋}}

Naam
Leeftijd
Geboorte datum
Herkomst
Woonplaats
Geslacht
Lengte
Haarkleur
Oogkleur
Huidskleur
Littekens
Tatoeages
Beroep
Sport
Hobby
Status
Geaardheid

⎔
⎔
⎔
⎔
⎔
⎔
⎔
⎔
⎔
⎔
⎔
⎔
⎔
⎔
⎔
⎔
⎔

Carter Nathaniel Mervine-Beck
24
12 December
Port Bersea
San Diego
Man
1.78
Blond
Donker bruin
Sun tanned
Rechter onderbeen
Wanna find out?
Atleet & onderzoeker
Surfen
Ukelele spelen
Single
Bisexueel

≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋
^{^{≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋}}

Personality

Carter is een typische surfer dude. Hij is makkelijk in de omgang, staat relaxt in het leven en is het liefst de hele dag op het strand. Er is niet veel dat hem van z'n apropos brengt of boos maakt. Tenminste totdat je slecht omgaat met de natuur, dan komt er toch wel een andere kant van Carter naar boven. Met alles dat hij gezien heeft, heeft Carter geleerd om alles te verbergen achter een stralende glimlach en als een echte Mervine red hij zich dan ook met een joviale lach en wat simpele woorden uit de meeste situaties. Niemand hoeft te weten wat hij gezien heeft, dat brengt alleen maar meer ellende. Hij is goed in zichzelf neerzetten voor een camera, wat hem zeker helpt voor zijn social media presence. Z'n duidelijke surfer persona maakt dat mensen Carter vaak onderschatten en denken dat hij naast surfen weinig anders kan of denkt. In tegendeel, Carter is best wel slim en gebruikt zijn platformen voor verschillende universitaire onderzoeksprojecten gericht op marine wetenschap. Daarnaast heeft hij door zijn droommagie een erg goede intuïtie over personen en situaties en wordt hij niet snel om de tuin geleidt ook al speelt hij het spelletje mee.

≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋
^{^{≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋}}

History

Het relaxte eilandleven dat veel kinderen in Port Bersea hebben, werd overstemd door familie-verplichtingen. Ondanks dat Carter geen zoon van het familiehoofd is, behoord hij als zoon van Harrison en Sienna Mervine-Beck wel tot de hoofdfamilie. Dat betekende rijkdom en privileges, maar ook lessen en verwachtingen. Hoewel Carter de lessen altijd wel interessant vond, hoefde al toneelstukken er omheen voor hem niet zo. Wat maakte het uit of hij er netjes uitzag en recht zat? Dat boek waar hij in verzonken zat, werd daar echt niet leuker van dus waarom zou hij moeite doen? Gelukkig dachten zijn neef en nicht daar vergelijkbaar over en was uit het estate ontsnappen en het eiland ontdekken een bekend spelletje om te spelen.

Naast dat bracht zijn familie connecties ook de toegang tot de Inner Circle en daarmee zijn eigen vorm van droommagie. Op het eerste gezicht leek hij weinig magie te bezitten en bestonden zijn lessen vooral uit het versterken van zijn barrière en het beschermen van zijn eigen dromen. Tenminste, totdat hij als kind net iets te vaak dingen zei die later waar bleken te zijn. Zijn ouders waren in extase toen ze ontdekte dat Carter de gave bevatte om profetische dromen te krijgen. Vanaf dat moment bleven ze hem ook maar vragen stellen om achter de limieten van zijn gave te komen. Als kind snapte Carter helemaal niet waarom hij steeds aan andere mensen moest denken voordat hij ging slapen of waarom er altijd zo doorgevraagd werd naar wat hij precies gezien had in zijn dromen.

De limieten werden bekend toen op zijn tiende, zijn vader ziek werd. Zijn moeder bleef maar vragen hoe het af zou lopen en of zijn vader beter zou worden en natuurlijk wilde Carter dat ook. Hij hield van zijn vader en wilde nog veel vaker bij hem in zijn kantoor lezen of samen door de estate tuinen lopen. Uit alle macht probeerde Carter ervoor te zorgen dat zijn vader weer beter werd en tijdens een profetische droom over zijn vader stuurde hij de droom op zo'n manier dat zijn vader beter zou worden. Dat was het moment waarop Carter leerde dat hij profetische dromen niet op die manier kon veranderen en die nacht overleed zijn vader aan complicaties die de dokter ook niet zo goed snapte. Iets dat hij nooit tegen iemand verteld heeft, bang dat iedereen hem hiervoor zou veroordelen.

Zijn moeder was helemaal overstuur nadat dat gebeurde en besloot halsoverkop om terug naar haar ouders te verhuizen. Zo veranderde Carter's luxe leven in Port Bersea naar een luxe leven in Sydney waar zijn moeder haar oude werk als jurist weer oppakte. Echter was ze niet meer dezelfde persoon. Ze begon nog meer op Carter's dromen te vertrouwen en raakte in grote paniek als ze niet zeker wist dat iets goed zou aflopen. Voor elke beslissing werd zijn mening gevraagd, van of ze bepaalde zaken moest aannemen tot in welk huis ze het beste konden wonen en zelfs wat ze moesten eten. Het werd zo erg dat Carter op een gegeven moment maar gewoon dingen begon te verzinnen om van de vragen af te zijn. Hij begon zijn moeder's gedrag te verachten en steeds meer buiten het huis rond te hangen. Zijn natuurlijke charmes, goede intuïtie en een paar echte profetische dromen zorgde ervoor dat hij in contact kwam met goede mensen. Op de stranden van Bondi leerde hij surfen en skateboarden, wat zijn nieuwe toevlucht werd. Voor het eerst in zijn leven had hij mensen om zich heen die om hem gaven en niet om zijn naam of zijn gave.

Carter kwam erachter dat hij erg goed was in surfen en de sport snel oppakte. Op aanmoediging van zijn community deed hij mee aan de lokale jeugd competitie, wat uitgroeide tot wedstrijden over heel Australië. De groeiende faam die Carter verkreeg gaf zijn moeder iets nieuws om over te obsederen. Carter werd van school gehaald en voor de laatste jaren van de middelbare school werd hij thuis geschoold terwijl hij samen met zijn moeder de wereld over reisde voor surfwedstrijden. Dit werd allemaal gedeeld op de steeds meer opkomende social media waardoor Carter veel voor de camera verscheen en op het internet terecht kwam. Trends waren dingen waar hij aan mee moest doen en elke uitslag werd gepost. Natuurlijk werd er nog steeds elke dag, meerdere keren per dag, gecheckt of zijn dromen nog positief waren.

De constante druk van zijn moeder om te presteren en zijn dromen te delen, maakte dat hij op zijn achttiende besloot in Amerika marine biologie te gaan studeren. Hij vertrok zonder zijn moeder iets te vertellen. Wel bleef Carter actief in surfwedstrijden, wetende dat hij goede scores neer kon blijven zetten zolang hij maar op zijn gave vertrouwde. Tijdens zijn universitaire studie heeft hij zoveel mogelijk studiemogelijkheden in het buitenland opgepakt. Veel goede kansen die hij gepakt heeft, waren omdat hij van te voren wist dat het een goed idee was om te doen. Voor de 2020 olympische spelen heeft hij zich proberen te kwalificeren, maar kwam in de laatste kwalificatieronde net een paar punten te kort om mee te doen. Hij heeft veel van zijn studie, onderzoeken en surfcarrière gedeeld op social media, maar is wel terug gestapt van de extreme drang voor het meedoen met trends en het krijgen van views. Na zijn studie ging hij verder als onderzoeker gericht op koralen en het beschermen van koraalriffen, wat hij nog steeds doet.

Zijn moeder bleef hem actief bellen en berichtjes sturen sinds hij studeerde, maar tot vorig jaar wist ze zijn wens om zelfstandig te zijn te respecteren. Toen ze zo'n anderhalf jaar geleden door een faliekant gefaalde zaak op werk in hevige paniek raakte, vertrok ze stante pede naar Amerika om hem terug te halen. Carter voorzag dat die reis voor haar slecht af zou lopen vanwege een groot ongeluk met de taxi die ze vanaf het vliegveld zou nemen. Razend op zijn moeder omdat ze zich niet kon inhouden en compleet klaar met dat ze hem nog steeds dagelijks bombardeerde met vragen over zijn gave, vertelde hij haar niks over zijn droom en loog hij dat alles goed ging komen. Toen alles gebeurde, lag Carter in het water op zijn surfbord, wetende dat hij haar niet van het vliegveld had gehaald.

Pas nadat de politieagenten hem het nieuws over zijn moeder vertelde, zonk de realisatie en schaamte over wat hij gedaan had in. Carter trok zich langzaam terug uit alle surfwedstrijden, inclusief de kwalificatie voor de 2024 zomerspelen. Ook begon hij minder actief te posten op social media. Maar hij vertelde niemand over de dood van zijn moeder en houdt nog steeds de leugen op dat ze leeft en gelukkig is.

≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋
^{^{≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋≋}}

Magic

Profetische dromen
Carter bevat de gave voor het ontvangen van profetische dromen. Hij heeft ze geregeld over van alles en nog wat, maar hij deelt ze liever niet. Binnen de Mervine familie is het bekend dat hij die gave heeft. Er zijn een aantal eigenschappen en limitaties die hij over over de jaren heeft ontdekt. Zo kan hij alleen voorspellingen zien over mensen, dingen en plekken die hij zelf een keer gezien heeft. Die delen zijn ook altijd het scherpst. Als er onbekende zaken in een droom zitten, blijven die wazig en realiseert Carter pas wie of wat het was, als hij het ding in kwestie een keer ziet. Profetieën zijn een momentopname, niet een uiteindelijke uitkomst. Er zijn vaak meerdere mogelijkheden die Carter lang niet altijd voorziet en de toekomst kan door allerlei zaken nog beïnvloed worden. Bij echt sterke dromen kan Carter meerdere paden zien, maar dit gebeurt zelden. Hoe sterker de band die Carter heeft, hoe groter de kans is dat hij ergens profetieën over krijgt en hoe duidelijker ze zijn. Hoe specifieker Carter probeert over iets of iemand te dromen, hoe vager de droom vaak is. Carter kan de droom zelf niet beïnvloeden voor een ander resultaat en een van zijn dromen aanpassen zorgt ook voor een averechts effect. Profetische dromen kunnen ook gebeuren in tijdens dagdromen, maar tenzij het iets heel groots is, resulteert dat voor hem in een sterk voorgevoel over iets of iemand, niet in concrete voorspellingen.

Secrets

Hij heeft nooit iemand verteld dat hij met zijn droommagie de uitkomst van zijn vader veranderd heeft en voelt zich daar nog steeds schuldig over ondanks dat hij weet dat hij een kind was en niet beter wist.

Sinds het ongeluk van zijn moeder verschuild Carter zich nog erger achter zijn surfer-persona als een manier om mentaal terug te gaan naar de tijd dat hij leerde surfen in Bondi en de recente gebeurtenissen en gevoelens daarover te verdringen. Dit heeft hij dan ook nog niet actief verwerkt of een goede plek gegeven. Wat het leven van zijn moeder betreft, liegt hij alles bij elkaar.

Carter houdt er niet van om een sterke band op te bouwen met mensen om te voorkomen dat hij slechte dingen van ze kan gaan voorspellen.

[ bericht aangepast op 6 jan 2026 - 17:48 ]

Do it scared, but do it anyway.

5 jan 2026 - 16:25 Merrin is offline

Merrin 28851

marianne grieves

☾

☽

☾

☽

☾

☽

☾

☽

not a girl but a ghost

Marianne
Grieves

▹
▹

French
Scottish

▹
▹

Bitter/beloved grace
Overseer

Minnie werd achtentwintig jaar geleden geboren. Ze was prematuur, na een moeilijke zwangerschap. Ze kwam te vroeg, te licht en met longen die hun werk slechts half begrepen. Haar moeder, Lucinda Grieves overleefde de bevalling bijna niet. Vanaf dat moment stond haar toekomst al vast: haar frêle, bleke, oppervlakkig-ademend lijfje zou altijd gezien worden als geestmeisje. Een kind dat net iets te lang bleef staren, dat altijd net iets te stil was. Grijs op de achtergrond, vaak vergeten, zelfs door haar ouders.

where the silence goes

Minnie groeide op met het etiket breekbaar. Het was niet alleen haar medische realiteit, maar ook haar sociale rol. Haar bleke huid, haar stille blik, haar neiging om net iets te lang te luisteren voor ze sprak. Ze was net porselein, en zo behandelden de mensen rond haar haar ook: te kwetsbaar om aan te raken.
Ze leerde vroeg dat stilte veilig was. Dat mensen zachter tegen haar praatten als ze niet terugpraatte. Misschien hoopte ze zo dat verwachtingen lager zouden liggen - maar dat was nooit het geval.
Excellentie was een vanzelfsprekendheid. Lucinda en Arnold dachten dat ze het goed verborgen, maar de teleurstelling was altijd alomtegenwoordig - dat Minnie niet het kind was dat ze gehoopt hadden. En toch verwachtten ze van haar dat ze net zo hoog zou mikken als ze zelf deden; dat ze even goed was als het kind van hun dromen.
Al op jonge leeftijd was de druk moordend, maar voor Minnie was ze ook normaal. En dus leerde ze er maar mee leven. In stilte.

i avoid my gaze in the mirror; i have no interest in learning what it feels like to meet my eyes.

the candle and the mirror that reflects it

Lucinda hield van Minnie met een afstandelijke toewijding. Ze had bijna haar leven verloren om haar dochter ter wereld te brengen, en die bijna-dood bleef tussen hen hangen als een dunne glazen wand.
Zowel Lucinda als Arnold waren mensen van reizen, galleries en veilingen. Ze spraken in catalogustaal. Ze hielden, en houden nog steeds, van kunst zoals men van investeringen houdt: met visie, maar zonder intimiteit. Minnie vergezelde hen naar openingen en diners bij de Mervine Estate, altijd in jurken die net iets te groot waren, altijd te netjes, altijd op de achtergrond. Vaak leken haar ouders te vergeten dat ze er nog was - en op die momenten leerde ze Devika Mervine kennen.
Minnie weet niet goed hoe het komt dat Devika haar zielsverwant werd. Beiden groeiden op in salons waar stemmen laag en beschaafd bleven. Beiden leerden hoe je een glas vasthoudt zonder te drinken, hoe je glimlacht zonder betrokken te zijn. Maar waar Devika complimenten ontving met het stralen van iemand die ze geloofde, klonken ze bij Minnie, wanneer ze die al ontving, nooit als waarheid. En toch zette ze haar glimlach op en deed ze na wat ze rond haar zag; haar moeders koele net-niet-arrogantie, Devika's warme zelfvertrouwen.
Want Devika was warmte. Devika was muziek. Devika trok aandacht zonder moeite - en Minnie's aandacht had ze meteen vast. Ze klampte zich aan Vik vast met een intensiteit die ze zelf niet volledig begreep. Devika werd haar beste vriendin, haar kompas, haar referentiepunt. Minnie bewondert en benijdt haar. Ze houdt van haar en is stikjaloers. Ze wil haar zijn of echt door haar gezien worden, zoals ze zich nooit gezien voelt. Het is verstikkend, pijnlijk, verademend en prachtig tegelijkertijd.
Op een bepaald moment, nog voor ze Vik echt leerde kennen, besloot Minnie dat het veiliger was om een spiegel te worden. Dat dat makkelijker was dan zichzelf te tonen, want dat werd toch nooit gezien - laat staan geapprecieerd. Ze observeerde. Ze kopieerde. Ze paste zich aan. Ze leerde hoe ze licht moest terugkaatsen zonder zelf zichtbaar te zijn. Ze werd goed in luisteren, in knikken, in precies genoeg interesse tonen.
Wat ze terugkaatste, werd gewaardeerd. Wat ze zelf voelde, bleef ongeoefend; vreemd. Alsof die gevoelens niet in haar lichaam thuishoorden.
Het hoeft niet te verbazen dat Minnie geen uitgesproken hobby's heeft. Ze doet wat mensen in haar omgeving doen. Ze kitesurft zoals Devika, ze reist en cureert exposities zoals haar ouders. Alles voelt geleend - en dat is goed zo.

☾

☽

☾

☽

☾

☽

☾

☽

☾

☽

something clear and merciless, like glass or a scream or the first morning of an unwanted resurrection.

☾

☽

☾

☽

☾

☽

☾

☽

☾

polite cynicism

Minnie gelooft niet in spontaniteit, niet in radicale eerlijkheid en niet in zuivere intenties. Ze heeft te vaak gezien hoe aandacht werkt: hoe die wordt uitgedeeld aan wie het luidst is, hoe mensen bewondering verwarren met waarde.
Ze gelooft dat elke glimlach een prijskaartje heeft, dat liefde een ruilhandel is en dat niemand ooit iets doet zonder er zelf beter van te worden.
Ze zegt het nooit hardop.
In gezelschap is ze mild, begrijpend, eindeloos geduldig. Ze knikt wanneer mensen over hun dromen praten, moedigt aan, luistert. Maar ergens diep vanbinnen houdt ze een stille balans bij: wie krijgt, wie geeft, wie te veel vraagt.
Minnies cynisme is netjes verpakt. Goedgemanierd - bijna elegant. Mensen noemen haar verstandig. Volwassen.
Niemand merkt hoe weinig ze eigenlijk nog gelooft.

soft manipulation

Minnie manipuleert niet met drama, maar met stilte. Ze laat mensen denken dat ideeën van hen zijn, zorgt ervoor dat anderen haar nodig hebben zonder dat ze het beseffen. Ze geeft net genoeg warmte om gemist te worden, maar nooit genoeg om verzadigd te geraken.
Waar anderen ruziën, huilt Minnie zachtjes. Waar anderen eisen stellen, kijkt Minnie gekwetst weg. Haar fragiliteit is echt, maar ze weet ondertussen ook heel goed hoe ze die in haar voordeel kan gebruiken.
Vooral bij wie ze liefheeft wordt ze gevaarlijk. Ze bindt mensen aan zich vast met kleine, onzichtbare draadjes van schuld en afhankelijkheid. Ze zegt zelden wat ze wil, maar zorgt er subtiel voor dat ze het toch krijgt.
Minnie noemt het zorg, maar vaker is het controle.

still, there is this terrible desire to be loved. still, there is this horror at being left behind.

dream thief

Minnie droomt niet. Al sinds haar kindertijd waren haar nachten leeg. Waar anderen wakker werden met flarden van kleur en klank, herinnerde Minnie zich hoogstens grijs. Vaker helemaal niets. Alsof haar hoofd simpelweg geen verhalen kon verzinnen.
Artsen noemden het stress. Lucinda noemde het weer eens 'een van haar eigenaardigheden'. Een van haar vele tekortkomingen. Zelfs nadat ze de grotten bezocht had, toen ze zes was, bleven haar nachten leeg.
De eerste keer dat Minnie wel droomde, was het geen droom van haar. Het was de nacht nadat ze Devika had leren kennen, en pas jaren later besefte ze dat de droom die ze toen zag, die van Vik was. Ze zag dingen die niet van haar waren: kamers die ze niet herkende, herinneringen die ze nooit had beleefd, gevoelens die te groot en te luid aanvoelden voor haar eigen lichaam. Ze werd wakker met tranen om redenen die ze niet kon verklaren.
Sindsdien gebeurt het vaker. Wanneer iemand met Minnie in aanraking komt, hoe kort ook, worden hun dromen deel van de hare. Hoe dichter iemand bij haar staat, hoe vaker ze hun dromen binnenglijdt. Ze is geen bezoeker, maar een echo. Een schaduw. Ze beleeft wat zij beleven en voelt wat zij voelen, zonder het ooit te kunnen sturen. Vaak weet ze niet eens in wiens droom ze zit.
Behalve als het die van Vik is. En Viks dromen droomt ze vaker.

the imitation game

Waar andere Dromers hun krachten vanuit zichzelf voeden, kan Minnie enkel nabootsen. Zwakke echo's creëren. Eigenlijk voelde ze dat al toen ze voor het eerst voet zette in de grotten, tijdens haar inwijding in de Nexus. Ze voelde de droommagie, maar ze kon het niet vormgeven. Niet trekken, niet creëren.
Alles wat ze kan, is weerspiegelen. In haar gezicht noemt de Inner Circle haar gave 'zwak, maar nuttig'. Achter haar rug fluisteren ze dat ze gevaarlijk is. Niet omdat ze sterk is, maar omdat ze leeg is. Ze vult zich met dromen van anderen zoals ze zich vult met hun persoonlijkheden, hun hobby's, hun meningen. In de droomwereld is ze wat ze altijd was: een spiegel zonder eigen beeld.
In the Lapse - de plek vol met echo's van dode Dromers - voelt Minnie zich soms meer thuis dan in de echte wereld. Daar is het normaal om geen vaste vorm te hebben. Daar is iedereen een afdruk van iemand anders. Soms denkt ze dat ze er zelf ook al half bij hoort - en eigenlijk is het pijnlijk voor haar om niet zelf in staat te zijn the Lapse te bezoeken. Dat kan ze enkel doorheen dromen van anderen.

☾

☽

☾

☽

☾

☽

☾

☽

☾

☽

☾

let me dissolve in acid. i want to return to cosmic mud and begin to grow again, blossom in a new way.

☾

☽

☾

☽

☾

☽

☾

☽

☾

☾

☽

☾

curating empty rooms

Officieel is Minnie curator. Dat klinkt belangrijker dan het is. Ze organiseert tentoonstellingen, schrijft begeleidende teksten, kiest verlichting, bepaalt looproutes. Ze is nauwkeurig, professioneel en betrouwbaar. Iedereen werkt graag met haar - ze is nooit te laat, nooit emotioneel, nooit moeilijk.
Toch blijft er rond haar projecten altijd iets steriels hangen. Haar exposities zijn correct, smaakvol, perfect geordend - maar zelden levend. Bezoekers dwalen beleefd rond en vergeten daarna wat ze gezien hebben.
Minnies gallerijen lijken op Minnie zelf: beheerst, verzorgd, merkwaardig leeg.
Naast curator wil ze kunstenaar zijn. Het is de enige droom die ze heeft - een droom die boven kwam toen ze Andreas leerde kennen, jaren geleden. Ze probeert het al jaren. Haar techniek is feilloos, haar composities juist, haar hand vast. Telkens wanneer ze echter voor een leeg doek staat, gebeurt hetzelfde: niets. Geen noodzaak, geen woede, geen honger. Minnie kan perfectie bereiken - maar geen gevoel.
Soms vraagt ze zich af of kunst wel gemaakt kan worden door iemand die zelf zo weinig ruimte inneemt.

sharp edges

Tegen vrienden is Minnie zacht. Tegen vreemden niet.
Waar Devika straalt naar iedereen die haar pad kruist, kan Minnie onverwacht kil zijn. Kortaf. Bijna onbeleefd.
Ze heeft weinig geduld voor mensen die haar tijd opeisen zonder dat ze daar zelf voor gekozen heeft. Kleine praatjes vermoeien jaar, complimenten wantrouwt ze. De waarheid vertelt ze vreemden nooit - die bewaart ze voor Devika.
En zelfs tegen Devika vertelt ze niet alles.
Minnie is lesbisch en dat weet ze al lang. Ze zegt het alleen niet. In haar wereld van keurige diners, familienaam en verwachtingen voelt die waarheid als een doodsbedreiging. Dus zwijgt ze. Ze date mannen wanneer dat van haar verwacht wordt, glimlacht wanneer haar moeder vraagt naar toekomstige kleinkinderen - die Minnie eigenlijk zelf helemaal niet wil. Ze heeft geleerd hoe je een leven opvoert dat niet het jouwe is.
Liefdes die haar echt raken, bewaart ze in het geheim - korte aanrakingen, blikken die te lang blijven hangen, relaties die altijd eindigen vóór iemand te veel vragen kan stellen. Ze houdt hun gezichten bij in haar schetsboek en kijkt er dan nooit opnieuw naar.
Bij Devika voelt haar verlangen soms ondraaglijk zichtbaar. Ze weet niet of het liefde is of wanhoop, en ze durft het verschil niet te onderzoeken.

[ bericht aangepast op 20 jan 2026 - 20:28 ]

help

18 jan 2026 - 22:48 Rozanov is online

Rozanov 5136

˚̣̣̣ ꒷︶†︶꒷˚̣̣̣︶ ͡𑁬♱໒ ͡ ︶˚̣̣̣꒷︶†︶꒷ ˚̣̣̣

JUDE
MONTGOMERY

⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘

NAAM

~~Julius~~ "Jude"
Augustus
Montgomery

⚔
✢
☽

Praised
Majestic
Gomeric's Mountain

LEEFTIJD

✠ 22 jaar oud
✠ 14 april
✠ Ram

Turn the pain into power

⠀⸻⊱༺  ♰  ༻⊰⸻

PERSOONLIJKHEID

Jude komt op veel in eerste instantie over als een typische "alpha man". Aan de oppervlakte is hij beheerst, fysiek imposant, emotioneel gesloten en intimiderend zelfingenomen. Hij spreekt weinig, luistert veel, en als hij spreekt, zijn zijn woorden doorspekt met droge, cynische humor die eerder snijdt dan troost. Hij heeft de gewoonte mensen te observeren alsof hij bedreigingen inschat – zelfs in informele situaties – een instinct dat is aangeleerd door zijn opvoeding en militaire discipline.
Maar onder die geharde buitenkant schuilt een man die gedreven wordt door stille intensiteit, niet door wreedheid. Jude geniet niet van dominantie; hij gebruikt het als een pantser. Hij is diep empathisch, bijna pijnlijk empathisch, en juist daarom verbergt hij het. Vriendelijkheid voelt als blootstelling. Kwetsbaarheid voelt gevaarlijk.
Jude komt uit een familie van machthebbers – zijn ouders verwachten dat hij invloed, prestige en een publieke leiderschapspositie erft. Politiek, financiën, diplomatie: de respectabele, zichtbare vorm van macht. Hij verafschuwt het.
Voor Jude is hun wereld schijn, oneerlijk en zwak. Hij wil geen bewondering – hij wil een doel. Hij gelooft dat echte macht schuilt in anonimiteit, opoffering en dienstbaarheid. Dat geloof is de drijfveer achter zijn obsessie om geheim agent te worden – iemand die vanuit de schaduw beschermt, zonder erkenning. Zijn ouders zien dit als rebellie. Jude ziet het als overleven en kans om juist een leven op te bouwen. Zijn leven, hoe hij het zelf graag zou zien.
Hun relatie is turbulent, liefdevol en diep verbonden.
Eloise is alles wat Jude niet is: luid, sociaal, nieuwschierig naar mensen en ze gedijt op aandacht. Ze hebben vaker dan eens argumenten – scherpe, snijdende, bekende conflicten – maar Eloise is de enige die echte emoties bij Jude kan losmaken. Hij zou nooit toegeven hoeveel hij van haar houdt. Als ze hem onder druk zetten, zou hij spotten, met zijn ogen rollen of haar belachelijk maken. Echter leest hij haar als een open boek, en zal hij iedereen vernietigen die haar iets aan zou doen.
Eloise voelt zijn geheimen aan – vooral zijn seksualiteit – en hoewel ze hem er nooit rechtstreeks mee confronteert, komen haar plagerijen soms wel heel dicht bij de waarheid. Ze is zowel zijn schild als zijn grootste bedreiging.
Jude heeft een passie voor zichzelf tot het uiterste drijven. Dit doet hij doormiddel van (toch wel lichtelijk geobsedeerde) fysieke training. Hij gebruikt de pijn als houvast. Het sporten gaat niet over ethestiek; het gaat over controle.
Ondanks dat hij zichzelf vaak uitput, slaapt hij erg slecht. Hij wordt regelmatig geteisterd door nare dromen en herbelevenissen. Muziek is dan zijn ontsnapping aan de wrede wereld. Hij kan van weinig zo genieten als zich isoleren in een donkere ruimte met een koptelefoon op.
Humor is ook een front om zich achter te verschuilen. Zijn humor bestaat voornamelijk uit zelfspot, en droge/cynische humor. Hij komt al snel over als afstandelijk, intimiderend en niet als scherpste mes in de lade. Maar doormiddel van zijn opmerkingen schemert door dat hij best scherpzinnig is en onverwacht zachtaardig.
Jude is in het geheim homoseksueel, en dat jaagt hem de stuipen op het lijf.
Hij haat dit deel van zichzelf – niet vanwege morele bezwaren, maar omdat het alles bedreigt wat hij heeft opgebouwd: zijn imago, zijn droom om te dienen, de verwachtingen van zijn familie en bovenal zijn zorgvuldig opgebouwde pantser. Om dit te compenseren, kruipt hij in de huid van een alfaman – emotioneel afstandelijk, fysiek dominant en niet geïnteresseerd in intimiteit. Daten met vrouwen voelt als een toneelstuk dat hij door en door kent, ook al laat het hem leeg achter. Hij is banger om gezien te worden dan om alleen te zijn - en dat zegt veel.
Jude wenst onzichtbaar te zijn, maar alles aan hem trekt de aandacht. Hij gelooft dat kracht stilte is, maar zijn hart is luidruchtig.
"Als ik niemand nodig heb, kunnen ze mij ook geen pijn doen. " Elke relatie die Jude aangaat, wordt gevormd door deze overtuiging. Hij mijdt mensen niet – hij beheerst de afstand. Hij geeft net genoeg om vertrouwd te worden, nooit genoeg om gekend te worden. Hij voelt zich prettiger bij fysieke nabijheid dan bij emotionele openheid – aanraking voelt makkelijker dan de waarheid.

UITERLIJK
faceclaim: Austin Wayne

Jude valt al snel op in een menigte, want met zijn 1,98 steekt hij toch ruim een kop boven menig mens uit. Een gegeven wat hij vaak in zijn voordeel weet te gebruiken. Zijn lengte, spiermassa en norse gezichtsuitdrukking kunnen nogal intimiderend overkomen en houdt velen op afstand. Zijn ijzig blauwe ogen kunnen kil overkomen, maar kunnen net zo goed vol zijn van passie.
Wanneer hij intens gefocust is heeft hij de gewoonte om op zijn onderlip te kauwen, waardoor hij vrijwel altijd met gehavende lippen rondloopt. Echter blijft het niet enkel bij zijn lippen. Het vele trainen en het in de praktijk aanbrengen van zijn tactieken heeft hem al menig verwonding, en veelal littekens, bezorgd.
Zijn blonde lokken hangen over het algemeen verdwaald voor zijn ogen, hij komt graag goed voor de dag maar heeft er een hekel aan er gelikt uit te zien. Hij walgt stiekem ook van de elite mentaliteit. Jude heeft een hekel aan stoppels en zorgt er dan over het algemeen ook voor dat hij glad geschoren is. Jude kan nogal een ijdeltuit zijn, al maakt het hem dan weer niets uit of hij gehavend en uiterst ranzig terugkeert van het trainen.
Verder draagt hij standaard een zilveren schakelketting, wat zilveren armbanden en een aantal ringen waaronder een zegelring met het familieschild erop.

Heavy heart, tired eyes, empty soul
⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘

HISTORY

Edward Charles Montgomery 𓏴 Vader 𓏴 40 jaar
Gwendolyn Francesca Montgomery 𓏴 Moeder 𓏴 38 jaar
Maxwell Montgomery 𓏴 Broertje 𓏴 9 jaar
Benjamin Montgomery 𓏴 Broertje 𓏴 5 jaar

De Montgomery familie maakt al generaties lang uit van de elite in de New Yorkse en Amerikaanse gemeenschap. Een status die al tijden met trots word gedragen. Over de generaties hebben ze hun rijkdom verzameld met het oprichten en investeren in banken en olie bedrijven.
Op 14 april in New York kwamen Jude en Eloise ter wereld, de eerste kinderen van Edward en Gwendolyn. Er heerste gemengde gevoelens bij de geboorte; het was het koppel verteld dat ze in verwachting waren van twee zoons. Echter bleek dit bij de geboorte net iets anders te liggen. Eloise bleek een meisje te zijn. Edward wilde niets liever dan opvolgers voor zijn bedrijven, iets wat dames volgens hem niet uit zouden kunnen voeren. Gelukkig voor hem kreeg hij ook een jongetje.
Waar moeders zich ontfermde over Eloise en haar klaar stoomde voor het socialite bestaan, werd Jude al van jongs af aan aangeleerd hoe hij het best in zijn vader zijn voetstappen kon treden. Helaas voor Edward, had Jude overal interesse in behalve in wat zijn vader hem had te vertellen. Jude was een hyperactief kind, het was goed zolang hij maar wat om handen had. Hij was gek op sporten en was dan ook altijd buiten te vinden wanneer het even kon.
Waar tweelingen vaak bekend staan om hun goede compatibiliteit, was dit voor Jude en Eloise niet het geval; de twee groeiden op als kat en hond. Ze vlogen elkaar continue in de haren, en maakte er een sport van elkaar zo dwars mogelijk te zitten. Jude trok graag haren, en Eloise was een ster in pootje haken. Dit ging jaren zo door, tot ze begonnen met puberen. Ze kwamen er langzaam maar zeker achter dat ze meer met elkaar gemeen hadden dan ze in eerste instantie dachten. Met op nummer één hun gedeelde afkeer jegens hun ouders. Er werd van beiden veel verwacht, en ze hadden beiden alles behalve een fijne jeugd genoten. Nu ze een eigen stem hadden, gingen ze beiden in het verzet tegen hun ouders.
Waar ze er eerst een sport van maakten elkaar dwars te zitten, maakten ze er nu een gezamelijke sport van hun ouders het leven zuur te maken. Dit werd hen niet in danken afgenomen. Eloise werd naar een girls only kostschool verbannen en Jude werd naar het leger gestuurd.
Jude is nooit het scherpste mes in de la geweest. Hij heeft nooit iets met school gehad en heeft veel meer met de praktijk. Hij is een perfect persoon om met zijn handen te werken. Hij heeft de concentratieboog van een vlieg, en heeft de ergste vorm van dyslexie die je je voor kunt stellen. Zijn desinteresse in het bedrijf heeft de band met zijn vader dan ook flink geschaad. In eerste instantie werd zijn gedrag nog afgedaan als het typische "boys will be boys". Jongetjes van die leeftijd hebben nooit geduld. Maar de interesse groeide niet naarmate Jude ouder werd.
Waar hem het leger in sturen half als straf werd bedoeld, vond Jude het geweldig. Hij had nu een missie wat uitgroeide tot een passie. Hier vond hij gelijk gestemden en zelfs iets wat hij nooit eerder had ervaren: een diepe connectie.
Tijdens zijn militaire dienst werd Jude ingedeeld bij een gespecialiseerde eenheid waar vertrouwen essentieel was – het was een kwestie van overleven.
Er was één medesoldaat; Tomas, wie Jude fysiek en mentaal evenaarde en hem vooral als gelijke behandelde.
Hun band ontstond in stilte – gedeelde wachtdiensten, nachtpatrouilles, momenten waarop woorden overbodig waren. De band groeide toen deze man hem zonder een woord te zeggen, of iets terug verwachtte, verzorgde.
Hun aanrakingen voelden elektrisch. Jude besefte dat hij hem zijn leven toevertrouwde. Deze aantrekkingskracht maakte hem doodsbang.
Na hun eerste bijna dood ervaring, deelden ze een moment van emotionele eerlijkheid. Misschien was het verdriet, miisschien was het de adrenaline, maar Jude was nog nooit zo open naar iemand geweest.
Het overschreed een grens die Jude had gezworen nooit te overschrijden. Hij had geen spijt van het gevoel. Hij haatte het feit dat hij het niet kon uitwissen.
Tijdens een geheime operatie raakte Jude betrokken bij een ernstig ongeval:
een explosie. Hij liep hier meerdere verwondingen mee op, maar er was er slechts één nodig om zijn droom in duigen te laten vallen; hij liep een zenuwbeschadiging op in zijn onderrug, waardoor hij kreupel raakte. Volgens de doktoren was de beschadiging misschien niet permanent, maar zou hij er wel een tijd uit liggen. Voor iemand wiens hele identiteit was gebouwd op fysieke capaciteiten en toekomstige dienstbaarheid, was dit een verwoestende klap. Maar dit was niet het ergste; het ongeluk gebeurde door een moment van aarzeling van Jude, iets wat hij zichzelf nooit zal vergeven. Niet alleen hij liep schade op, nog zoveel anderen uit zijn bataljon, waaronder Tomas.
Jude traint elke dag standvastig, in de hoop dat hij ooit zijn passie weer uit gaat kunnen voeren, maar voornamelijk om zijn gedachten te elimineren.

EXTRA

Talen
Engels, Frans, (beginnend) Russisch

Hobby's
Jude is gek op muziek. Dit is Eloise en hem van huis uit meegegeven, door ze verscheidene muziekinstrumenten te leren bespelen. Toch is Jude meer van de wat "hardere" muziekstijlen zoals metal en rock. Weinig brengt hem zo tot rust dan een dreunende bas en een scheurende gitaarsolo.
Ook is Jude nogal een filmfanaat. Hij maakt hier weinig tijd voor vrij, maar kent zijn favorieten woord bij woord uit zijn hoofd.

Likes
Muziek, games, films, intimiteit, flauwe grappen, sport, de natuur, zwarte koffie, stilte, de kou, loyaliteit, nachtbraken, Eloise haar lach (ook al noemt hij haar graag irritant).

Dislikes
Mensen wie status hun identiteit maken, opgevers, zich zwak en afhankelijk voelen, zijn behoefte aan geruststelling, romantische kwetsbaarheid, Eloise in pijn zien, machtsmisbruik/onrechtvaardigheid, mensen die door zijn facade heen weten te kijken, mensen die denken dat hij achterlijk is, mensen die medelijden met hem hebben.

Verslavingen
Jude rookt al een lange tijd. Er zijn tijden geweest waarop hij gestopt is, maar er zijn ook tijden waarop hij bestempeld kan worden als een kettingroker.
Jude is gek op zwarte koffie en drinkt hier soms net iets té veel van op een dag.

Religion
Jude en Eloise zijn katholiek opgevoed, maar hebben hier zelf geen boodschap meer aan. Jude repsecteert andermans geloof, maar ziet het geloof zelf als een grote leugen.

[ bericht aangepast op 18 jan 2026 - 23:24 ]

For those who come after

19 jan 2026 - 20:34 Hollander is offline

Hollander 12369

okay FINE
what kind of characters do you need

kindness is never a burden.

19 jan 2026 - 20:49 Rozanov is online

Rozanov 5136

Hollander schreef:
okay FINE
what kind of characters do you need

Ik ben fan van jouw username

For those who come after

19 jan 2026 - 20:58 Hollander is offline

Hollander 12369

Rozanov schreef:
(...)
Ik ben fan van jouw username

likewise

kindness is never a burden.

20 jan 2026 - 18:16 Hollander is offline

Hollander 12369

‶ um, so actually, what the fuck? ″

x x x

name

Sadie Arnaud.

Sadie is half Canadees, half Australisch en dit hoor je aan haar naam. Zelf spreekt ze die altijd op z'n Frans uit en heeft stiekem een hekel aan de Engelse uitspraak.

age

25.
Verjaardag: 30 maart.

geheimen

Sadie is een open boek - althans, dat denkt ze toch zelf. Ze heeft geen geheimen die dieper gaan dan af en toe een leugentje om bestwil.

inner

luid & aanwezig • niet op haar mond gevallen • flirt met alles en iedereen • kort lontje • zegt wat ze denkt • ze maakt van serieuze momenten grappen omdat ze niet tegen ernst en gevoelens kan • onserieus • eigenlijk heel grappig • wordt gemeen als ze iemand leuk vindt • ook gemeen als ze iemand niet leuk vindt • no-nosense • feestbeest • natuur-liefhebber • feminist • waardeert vrijheid boven alles

outer

Haar meest kenmerkende features zijn haar bos vol krullen, felle blauwe ogen en volle lippen. Oh, en het feit dat ze haar rechterbeen mist.
Na een jarenlange strijd met CRPS, een aandoening ten gevolge van een letsel of operatie, werd beslist om haar been te amputeren, om zo haar levenskwaliteit te verbeteren. Sindsdien loopt ze met een prothese tot aan de knie.
Haar stijl is eclectisch met invloeden van de jaren 70s; gelaagde kettingen, wijde broeken, statement shirts en kleurrijke wollen truien. Sadie is niet bang van felle kleur of experimenteren met luide prints.

family & upbringing

Vader: Jean-Jacques Arnaud • Canadees
Moeder: Grace Wilson • Australische
Broertje: Harrison Arnaud • 12

In vergelijking tot vele andere jongeren op het eiland, groeide Sadie op in een liefhebbend gezin. Als dochter van een middenstandsgezin had nooit iets te kort en kon altijd rekenen op haar ouders voor eender wat.
Haar vader, Jean-Jacques of JJ voor zijn vrienden, is van oorsprong Canadees, maar studeerde aan de Universiteit van Melbourne en leerde daar zijn vrouw Grace kennen. Ze kochten een bescheiden huis op het eiland en de rest is geschiedenis.
Op haar negende verjaardag werd Sadie betrokken in een ernstig accident. Ze was op weg naar school met de fiets toen zij en een vriendinnetje aangereden werden door een onoplettende chauffeur. Sadies benen kwamen onder de wielen van de wagen terecht en ze lag maanden in het ziekenhuis. Ze mocht zich gelukkig prijzen dat er geen verlamming had plaatsgevonden, maar haar rechterbeen genas nooit volledig.
Op haar elfde kreeg ze diagnosis CRPS, een aandoening die gekenmerkt gaat door hevige pijn in het getroffen lichaamsdeel. Haar rechterbeen begon op te zwellen, met tintelende zenuwen en verzwakte spieren. De volgende zes jaar waren gevuld met ziekenhuis en revalidatie-opnames. Toen de pijn zodanig overweldigend werd dat Sadie's levenslust en kwaliteit werden aangetast, besloten de artsen, Sadie en haar ouders dat amputatie de enige oplossing was.
Dat gebeurde vlak na haar achttiende verjaardag. Langzaam maar zeker, leerde Sadie weer stappen, lopen en leven. Hoewel ze nog af en toe krukken nodig heeft op slechte dagen, heeft ze haar onafhankelijkheid terug.
Op haar twintigste behaalde ze haar uitgestelde middelbare school diploma. Ze volgde een cursus bloemist en startte haar eigen zaak in Port Bersea toen ze tweeëntwintig was.

extra

• Eigenaar van een bloemenboetiek in het hartje van het dorp, Lilly Pilly Floral Shop. De winkel is de hoofdleverancier voor feesten op het Mervine landgoed. Op zondagen springt ze ook bij in de bakkerij in het dorp.
• Out en proud lesbisch.
• Vloekt in bijna elke zin, maar nooit in het bijzijn van haar broertje.
• Kan niet koken, écht niet. Ze kan zelfs gebakken eieren verpesten.
• Roker.
• Fervente nagelbijter.
• Hobby's: schilderen, surfen, natuurwandelingen.
• Socialiseert in de kringen van de rijke socialites van het Mervine-landgoed, maar hun status heeft weinig invloed op haar mening over hen.
• Ze is volledig tweetalig opgevoed: Engels en Canadees-Frans.

[ bericht aangepast op 23 jan 2026 - 20:37 ]

kindness is never a burden.

Index RPG Actieve Topics Zoek