[RPG] Geen weg meer terug 13. - Speeltopics

Nummer 1: Blub.
Nummer 2: Blub.
Nummer 3: Blub.
Nummer 4: Blub.
Nummer 5: Blub.
Nummer 6; Blub.
Nummer 7; Blub.
Nummer 8; Blub.
Nummer 9; Blub.
Nummer 10; Blub.
11 & 12 komen vast nog x'D

Joinen maar geen idee wat RPG's zijn?
Kijk hier!
Inspringen altijd mogelijk. Vraag maar een samenvatting aan mij en ik zal je helpen met in het verhaal komen (;
Het verhaal
Het gaat over een stel kinderen die om de een of andere reden in een verlaten villa in het bos komen. Denk aan weddenschap, weggelopen, verdwaald etc. De villa is enorm, heeft alles wat je maar wensen kan, ookal is het stoffig en wat oud. Maar wat ze niet weten is dat de villa die zo verlaten lijkt al bewoond is, niet door mensen of dieren. Door vampiers. Twee sorten nog wel, de slechte kennen geen medeleven en drinken van alles en iedereen en houden zich vaak niet in, de 'goede' doen het zo lang mogelijk met dierenbloed, maar moeten af en toe ook dat van een mens. Ze nemen dan zo min mogelijk en doen de mensen verder niks. Die twee soorten vampiers haten elkaar, obviously.
Dan nu het grootste probleem, als een mens eenmaal binnen de poorten die rond de villa staan stapt, kan die niet meer terug. Enkel vampiers kunnen naar binnen en naar buiten. Overleven ze het?

Rollen - Het waren er meer maar bon ;p
Normale tiener: Dewi - Candy - Timothy - JamieGoede vampier: Elif - Gawyn - Lew - Odile - Yue
Slechte vampier: Faith - Savoy
Vampierjagers: Ask (Damiën) - Chase (James)

Weetjes over vampiers
- Ze kunnen in het daglicht, maar niet de hele dag. Eerst gaat het jeuken als ze te lang zien en dan pijn doen, als ze dan nog te lang blijven is er logisch wat er gebeurt.
- Als een vampier van een mens drinkt wordt dat mens geen vampier, dat gebeurt pas als een vampier gif 'inspuit'
- Een vampier die een mens ook tot nachtwezen maakt creëert als het ware een band en is eigenlijk verplicht die persoon te begeleiden in het begin.
- Vampier worden is een zeer pijnlijk proces.
- Als vampiers elkaar écht mogen drinken ze elkaars bloed zodat ze een sorot band krijgen ^^
- Vampiers zijn sneller en sterker dan mensen en al hun zintuigen zijn ook sterk ontwikkeld.
- Vampiers kunnen sluipen zonder geluid te maken en kunnen haast opgaan in de schaduwen.
- Vampiers hebben geen eten/drinken nodig, ookal kunnen ze het wel eten.
- Vampiers hebben bijna geen slaap nodig.
- En als laatst; Elke vampier heeft een soort kleine gave, geen vuursturen of iets dergelijks maar denk aan gedachten lezen. Hier een

lijstje met ideeën.
Gedachten lezen door op persoon te concentreren of door aanraking
Iemands hele verleden zien door simpele aanraking
Persoon pijnigen als je wilt door enkel te kijken
Dingen verplaatsen zonder aan te raken
Hypnose
Iemand in slaap kunnen laten vallen
Zelf kunenn beslissen hoe je eruit ziet
Ogen verkleuren naar je emotie
Gedachten kunnen 'verzenden'
Als iemand slaapt en je raakt die persoon aan kan je droom meekijken
Dromen manipuleren
Genezen
Emoties aanvoelen
Weten of iemand de waarheid spreekt
Visioenen
En ga zo maar door.

HAVE FUN :'D

[ topic verplaatst door een moderator ]

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Oeww:Y) dit word nog leuk, die ideeën van C18 lijken me wel wat.

-Quint-
Opeens bedenk ik me wat, ik sta stil en houd Aimeé tegen door een hand op haar schouder te leggen. 'Nu zijn wij wel ontsnapt maar hoe zit het met de rest, met Odile bijvoorbeeld ? Zij gaat nog steeds trouwen met een of andere kwal. En met Lewis? Dat ik tegen hem was wil niet zeggen dat ik hem niet moet of hem daar acher kan laten. Of met de rest waar ik no niet eens de kans van kreeg om hun namen te kennen. Ik ben echt wel blij dat wij nu ontsnapt zijn maar ik kan hun daar ook niet achterlaten. Wie weet misschien geeft die leider hun wel de schuld van onze ontsnappig en gebeuren er super ergE dingen met hun.' zeg ik tegen Aimeé 'we moeten een plan bedenken om hun ook te helpen!'

[ bericht aangepast op 8 okt 2011 - 13:02 ]

Do it scared, but do it anyway.

Odile - Goede vampier.

Ik merk dat Lew me wat geschrokken aankijkt, eveneens Fjodor. Die zag dit voorstel kennelijk ook niet aankomen.
'Hij overleeft 't wel, helaas,' zeg ik tegen Lew. 'Alsof ze tegen mij zo lief waren.' Ja, mijn allereerste match kan ik me nog herinneren. Als de dag van gisteren. Ik kreeg voeten en vuisten in mijn buik die sterk genoeg waren om zo'n beetje alle organen tot moes te meppen. Na dat gevecht hoefde ik me in elk geval geen zorgen meer te maken als ik toch onverhoopt zwanger zou zijn geraakt.
'Maar goed, ik was dan ook de uitdager,' voeg ik met een korte glimlach toe. Dan slaak ik een korte zucht en staar voor me uit. Ik ben nog geen paar dagen bij Fjodor's clan en nu al lijkt mijn sadistische kant de overhand te nemen. Ik werp kort een schuine blik op Savoy. Ach wat, waar maak ik me ook druk om? Die idioot heeft een mes door m'n ribben gejaagd. Hij verdient het. Oog om oog, tand om tand.
Lew graait in zijn pakje sigaretten en komt er tot zijn ellende achter dat zijn aansteker ontbreekt. 'Geef mijn aansteker terug,' sist hij tegen Fjodor. Deze draait zich om.
'Zodat je mijn gezicht ook nog kan verbranden? Dat plezier gun ik je niet.' Hij grist gauw een peukje uit Lew's pak en steekt het aan. 'Hier.' Met die woorden geeft hij Lew de sigaret in handen en wendt zich dan tot mij.
'Heb ik je eigenlijk al verteld hoe prachtig je eruitziet, Odile?' Weer glijdt zijn hand langs mijn wang. 'Afblijven,' sis ik en sla de hand weg.
'Soms maak je het jezelf ook zo moeilijk. Ben je nu echt van plan de rest van je eeuwige leven boos op me te blijven?' 'Ik heb het al vijftig jaar volgehouden, de komende vijftig moet geen probleem zijn.'
'Ik heb alle tijd. Maar als je je geliefde Lewis zo lang in gevangenschap wil houden, mij best.' Ik bijt kort op de binnenkant van mijn lip. Oh nee. Ik heb al een oplossing om hem hier weg te krijgen, ruim voor die tijd. Let maar op.

No growth of the heart is ever a waste

Odile - Goede vampier.

Verbaasd kijk ik richting Lew, die haast letterlijk begint te zingen. 'Ze gaat toch niet met je trouwen.' Het irriteert Fjodor mateloos merk ik aan zijn gezichtsuitdrukking, waardoor ik onwillekeurig toch moet glimlachen. Eerst Quinten en Aimee die ontsnappen en vervolgens Lew die het bloed nog eens extra onder zijn nagels haalt. Om eerlijk te zijn verbaast het me dat geen van ons nog straf hebben gekregen voor die ontsnapping. Met name ik. Met hem trouwen is al erg genoeg. Daar hoeft geen extra straf bij.
'Ik blijf voor altijd van jou, Lew. You know it.'
Fjodor leunt zwijgend tegen de muur van het warenhuis aan. Het is rustig in dit deel van de stad. De kou snijdt in mijn botten, doet me levend voelen. Ik pak Lew's hand vast en aai een pluk haar uit zijn gezicht. Het staat zoals gewoonlijk weer alle kanten op. Ik moet glimlachen bij die ene keer dat ik er een stijltang doorheen heb mogen halen. Stiekem maakt mijn hand zich los van de zijne en glipt langs zijn rug onder zijn shirt. Zacht aai ik langs de zachte haren op zijn rug. Ik voel naar mijn tevredenheid de kippenvel op zijn huid verschijnen. De haren staan nu recht overeind. Een stoute twinkeling in mijn ogen komt naar voren. Fjodor kijkt nog steeds voor zich uit, ook Savoy's aandacht is ergens anders op gevestigd. Ik grijns even tevreden, haal mijn hand weer naar veilig gebied, na hem kort op zijn komt te hebben gelegd.
Nu pas bedenk ik me dat ik Lew nog steeds geen verklaring heb gegeven voor mijn kleding. Dat komt nog wel, als we weer samen in de kelder zijn. Mijn blik glijdt naar de ingang van het warenhuis. Hoe lang blijven ze nog weg?

[ bericht aangepast op 9 okt 2011 - 21:25 ]

No growth of the heart is ever a waste

Odile - Goede vampier.

Nog net weet ik te voorkomen dat ik hier en nu kwaadaardig begin te grijnzen van voldoening. Ik weet niet waar ik het vandaan haal en hoe curieus het ook mag zijn, ik heb ineens het grote verlangen om Lewis hier en nu te bespringen. Ik trek even mijn wenkbrauw omhoog bij de gedachte en zet mijn beste pokerface op. Fjodor mag blij zijn dat hij geen gedachten kan lezen, bedenk ik me met een innerlijke grijns. Ook Lew doet zijn best een goeie pokerface te behouden.
'Jouw beurt komt nog wel,' fluister ik in zijn oor. Voor deze actie moet ik op mijn tenen staan. 'Eventjes geduld.' Ik ben me er goed van bewust dat vampiers een goed hoorvermogen hebben. Dat houdt in dat er kans is dat Savoy en Fjodor me alsnog horen fluisteren, hoe goed ik ook mijn best doe om zo zacht mogelijk te praten. Tevens houdt het in dat wanneer ik en Lew het ons echt goed aangenaam willen maken in de slaapkamer, Savoy en Yue daar ook mee geconfronteerd worden. Maar gelukkig heeft Odile daar op vooruitgedacht. De kamer bevat een oude platenspeler en dat zal ruim voldoende moeten zijn om de geluiden te dempen. God, wat ben ik ook briljant soms, denk ik terwijl mijn mondhoek toch heel lichtjes omkrult.
Ik kijk om me heen, scan de omgeving af. Met een beetje mazzel hoeven we niet eens terug. Stel dat we Fjodor nu met z'n allen overmeesteren. Odile, idioot. Wat een belachelijk plan. De enige die me zou willen helpen is Lew. En zelfs met vier man zijn we bij lange na niet sterk genoeg om Fjodor tegen te houden.
'Leonid Kazinsky heeft een kleinzoon.' De woorden snijden door de lucht. Mijn blik schiet Fjodor's kant op, die doodserieus voor zich uitkijkt. Hij verroert geen vin, staart naar de leegte voor zich. 'Zijn naam is Boris. In tegenstelling tot Kazinsky zelf zag ik onschuld. Oprechtheid. Verwonderlijk.' 'Wat wil je hiermee zeggen?' vraag ik.
'Hij is op zoek naar de moordenaar van zijn grootvader. Net zoals jij zocht naar de moordenaar van je ouders. Ironisch, niet? Hoe dingen zo kunnen omkeren.' 'Hoe weet je dit?' Fjodor lacht.
'Hoe wist ik dat je de sterkste vampier in de clan zou worden? Hoe wist ik dat je je familie niet zou verraden? Odile, ik weet alles van je. Je verleden liegt niet. De daden maken de mens. Boris Kazinsky wil je niet vermoorden. Hij wil met je praten. Hij heeft jaren gezocht en wie bete dan jijzelf kan hem de antwoorden geven?'
'Sinds wanneer denk jij aan het belang van mensen, inferieure wezens?' 'Het is maar een voorstel, Odile. Gezien het feit dat hij in exact hetzelfde schuitje zit als jij nu. De man wil antwoorden. Aan jou de keus om die hem al dan niet te geven. Zijn lot maakt me weinig uit. Ik heb een toekomst om aan te werken. Samen met jou, toekomstige mevrouw Koltsov.' Mijn ogen schieten open en een walgelijk gevoel draait mijn maag binnenstebuiten. 'Mijn naam is Odile Lavossa,' zeg ik rauw en draai me van Fjodor af.

No growth of the heart is ever a waste

Op zich wil ik Savoy best bij de clan hebben, maar dat gevecht in de ring moet er sowieso nog inkomen :'D Dat zie ik nu al helemaal voor me ^^
Odiles bruiloft lijkt me ook wel geniaal Zij in zo'n witte jurk terwijl dat totaal niets voor haar is enzo.. Lijkt me grappig
Maar laat haar daarna nog wel Lavossa heten, want dat klinkt mooier dan Koltsov vind ik, hihi :x

Yue
Odiles schouderklopje stelt me gerust, en met nieuwe moed loop ik samen met Dewi en Zachar het enorme warenhuis binnen. "Pak wat je nodig hebt, zou ik zeggen." gromt hij rauw, en snel pak ik Dewi's hand weer vast en loop met haar de winkel in, op de hielen gevolgd door Zachar. We pakken kleren in zo veel mogelijk maten en toiletspullen voor vrouwen en mannen. Als we langs een afdeling met keukengerei komen werp ik een blik op de scherpe vleesmessen. Op mijn lip bijtend bedenk ik me dat we er daar best een paar van zouden kunnen gebruiken. Zo subtiel en rustig mogelijk bekijk ik wat potten en pannen en doe alsof ik heel geïnteresseerd ben in de verschillende soorten eierdopjes die er liggen. Zachar kijkt ongeduldig op zijn horloge en laat zijn ogen, na een blik op mij geworpen te hebben, verveeld over de rest van de afdeling dwalen, waar Dewi bezig is nog meer kleren in te slaan. Snel pak ik een mes, en steek die voorzichtig onder mijn vest. Zonder te aarzelen prop ik er zo nog twee bij mijn armen, en probeer het geprik in mijn zij te negeren. "Bijna klaar?" zegt Zachar nors, en ik knik. "Eh.. Ja.. Ik wel." Ook Dewi draait zich om en knikt. Ik pak de spullen die ik voor mezelf en de rest heb uitgezocht op en klem mijn armen tegen mijn lijf zodat de messen niet vallen. Het sprankje triomf dat ik net voelde toen ik ze verstopte is nu omgeslagen in angst dat iemand er iets van zal merken. Het traplopen naar beneden lijkt eindeloos te duren en ik ben blij als ik weer in de koele buitenlucht sta. Ik glimlach voorzichtig en zo onschuldig mogelijk naar iedereen, als ik voel hoe een van de messen weg begint te glijden. Bang druk ik mijn arm steviger tegen me aan, en nog net kan ik voorkomen dat hij onder mijn vest uit floept en op de grond klettert. Ik slik en kijk om me heen, om me er van te verzekeren dat niemand het heeft gemerkt. Dan voel ik pas de prikkende pijn in mijn zij en het stroompje warm bloed dat tussen mijn arm en lichaam doorloopt en aan mijn kleren plakt. Oeps.

Savoy
Schrijf ik later x]

Hehe zit nog te twijfelen wat ik doe ;]

No growth of the heart is ever a waste

ik vind het best maar ik heb ook al even niks van Aimeé gehoord dus ik kan eigenlijk een beetje slecht verder??

Do it scared, but do it anyway.

Ik ben er :'].

Feel the fire, but do not succumb to it.

Aimeé
Mijn ogen worden even groot. ''Ben je helemaal gék geworden, Quint? eerst riskeren wij álles om te ontsnappen. Wat denk je dat ze godverdomme met ons zullen doen zodra we teruggaan?'' Ik laat mezelf zakken tegen een boom en wrijf ruw de tranen van mijn wangen. Boos blijf ik zitten. Alles loopt ineens weer door elkaar. Hij wil al die vampieren gaan redden? Voor Savoy ga ik echt niet terug. Yue kende ik helemaal niet, en Lew zou er zelf wel uitkomen.

Feel the fire, but do not succumb to it.

-Quint-
'We hoeven niet terug te gaan, we moeten een plan maken voro de rest. OF wil je Odile met die criep laten trouwen nadat ze veel voor je/ons heeft gedaan??

(later komt er meer, ik ben op)

Do it scared, but do it anyway.

Odile - Goede vampier.

Ik hoor Fjodor kort een spottend geluidje uitstoten, waarna hij op zoek gaat naar een sigaar. Vervolgens gebruikt hij Lew's aansteker om zichzelf te voorzien. Ik voel de woede bijna letterlijk naar buiten schieten. Vuile, zieke idioot. Had ik nou maar de kracht om hem uit te schakelen. Was ik maar sterk genoeg! Boris Kazinsky, een jongen die antwoorden wilde. Odile Lavossa, een meisje dat antwoorden wilde. Het kan niet anders dan één van Fjodor's vallen zijn. Ik kan haast geen stap zetten zonder dat ik bang ben dat hij me op de één of andere manier te grazen neemt. Een geestelijk gestoorde megalomaan is niet te vertrouwen.
'Geniet van de komende rustige dagen bij je dierbaren. Daarna zul je een voorbeeld zijn voor eenieder van deze clan. Je zal te maken krijgen met verantwoording en ik zal niet toestaan dat je die positie te gronde richt.' Ik kijk op, recht in Fjodor's ogen. Zijn ogen staan anders nu, vastberaden. Ze jagen de rillingen over mijn lijf. 'Hoe moet ik een voorbeeld zijn voor hen?' vraag ik peilend, op een bijzonder neutrale stem.
Hij glimlacht kort.
'Niet alleen voor hen. Ook voor mij. En het antwoord is simpel. Door je loyaliteit te laten zien. Je hoofd is één groot geestelijk web, de verwarring tussen verstand en eer. Ik ben benieuwd welke keuze je zal maken.' Op dat moment komt Zachar naar buiten met Yue en Dewi. Mijn ogen schieten Yue's kant op. Wat kijkt ze.. moeilijk. En dan, tot mijn schrik, vang ik een vaag bloedspoortje op. Verdomme, wat heeft ze uitgehaald? Ik bal de vuisten zo hard als ik kan en prik met mijn nagels in mijn handpalm. Niet veel later voel en ruik ik mijn eigen bloed. Het drupt langs mijn hand op de grond. Ik weet niet wat voor briljant plan Yue op touw heeft gezet, maar dit zal de bloedgeur moeten maskeren. Als dit al een plan is.
'We hebben veel voorbereidingen te treffen. Morgen zal Hester de jurk met je uitzoeken.' Dan wendt hij zich tot de rest. 'We gaan naar binnen.' En Fjodor geeft een kort knikje, als teken dat we kunnen lopen. Fjodor's woorden dringen nu tot me door.
Jurk..?
'Ik wil mijn eigen achternaam houden,' zeg ik dan resoluut. Fjodor draait zich naar me toe. 'Mijn naam is het enige dat ons verbindt, nu ze dood zijn.' Ik zie zijn ogen me onderzoekend aankijken. Dan legt hij een hand op mijn schouder. Nu pas valt me op hoe lang hij is. Hij moet zeker zo lang zijn als Lew. Maar hoe is het mogelijk dat hij zo sterk is, maar toch ook zo slank?
'Ik begrijp je, maar ik kan je verzoek niet toestaan. Het spijt me.' Met die simpele woorden draait hij zich weer om, klaar om ons naar binnen te begeleiden. Ik voel me koud en leeg. En dan ineens hef ik het hoofd. 'Je kan me alles afnemen, maar niet mijn naam. Ik ben geboren als Odile Lavossa en ik zal sterven als haar. Dit is wie ik ben. En ik laat je dat niet afnemen. Ongeacht de prijs.' Fjodor kijkt me in lichte verbazing aan.
'Zachar.' De man knikt en grijpt vanuit het niets Lewis vast. Hij trekt een mes en drukt het tegen zijn keel aan.
'Ik kan hem twintig messteken laten bezorgen, maar dat zal hem niet doden. Ik kan hem, bloedend en zwak, laten vastbinden aan een boom, tot de zon hem levend verteert. Dat zal zijn einde betekenen. Ik heb al veel te veel getolereerd, Odile. Ik heb veel voor je over, maar ook daar zit een grens aan. Je zal als een Koltsov deze clan leiden, of ze zullen sterven voor je ogen. Hij als eerst.'

[ bericht aangepast op 12 okt 2011 - 23:05 ]

No growth of the heart is ever a waste

Je bedoelt dat Quinten en Aimeé eerst Dewi en Yue redden, en dat Yue daarna weer gepakt wordt? Sounds good. Worden Aimeé en Quinten tegelijkertijd meegenomen? Want het is een beetje pointless als ze de hele tijd weg zijn x]

Yue
Ik kijk Odile dankbaar aan als ik de geur van haar bloed opvang en probeer zo cool mogelijk te kijken. Dan kijk ik bang naar Fjodor die haar kil meedeelt dat ze zijn naam zal moeten overnemen. "Maar.." zeg ik zacht. "Lavossa klinkt mooi bij haar voornaam." Meteen wou ik dat ik niets had gezegd als hij priemend naar me kijkt. Ik slik en praat verder. "Laat maar. Koltsov is ook goed."

Savoy
Ik kijk geamuseerd naar Odile als ze voorstelt me in de ring te gooien. Ik ben benieuwd of deze clan echt zo sterk is, en zo'n gevecht zou een ultieme manier zijn om daarachter te komen. Al kan het wel zeer doen. Maar ach, dat gaat weer over. Het zou niet mis zijn wat te trainen, dat heb ik al veel te lang niet gedaan. Verveeld kijk ik naar de sterrenhemel, en luister naar de uitgaansgeluiden om me heen, als ik opeens hoor wat Odile naar Lew fluistert. Ik werp een blik op Fjodors gezich en zie aan zijn strakgetrokken mond dat hij het ook heeft gehoord. Ik grijns en kijk weer weg. De arme man heeft het er maar moeilijk mee. Als Dewi, Yue en hun bodyguard weer uit het warenhuis komen trek ik verbaasd mijn wenkbrauwen op als ik vaag iets van bloed ruik. Interesting. Odile en Fjodor wisselen een paar woorden en dan wordt Lew ineens bij de keel gegrepen. Als Fjodor zegt dat "ze" zullen sterven frons ik even. Zolang hij mij maar met rust laat.

ik wil wel weer gepakt worden, maar dat beslis ik n iet alleen.

Do it scared, but do it anyway.

Mwuh, jullie wisten het al, maar ik stop dus bij deze RPG Ö
Eigenlijk had ik 5 topics geleden al iets van; Het ligt me niet meer..
Maar ik vond 't lullig om te stoppen, maar nu doe ik het toch..
Al moet ik wel zeggen dat er mensen van HorseNation richting Q komen,
RPG'ers die gewend zijn 600 woorden of meer te scrhijven, dus die willen
misschien wel joinen mochten jullie uiteindelijk met te weinig zijn (:

Echt sorry >3< Maar jullie zijn vrij om te doen met Dewi wat
jullie willen dus.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Leuk, nieuwe joiners zijn altijd welkom :] Misschien kan Fjodor zelfs overgenomen worden, would be awesome. Afijn.. zullen wel zien.
Have fun op HN :]

No growth of the heart is ever a waste