Even een abootje, en de personen lijst is bijgewerkt(Y)
Do it scared, but do it anyway.
0
Even een abootje, en de personen lijst is bijgewerkt(Y)
Do it scared, but do it anyway.
0
Hatelijk
. Hopelijk is het geen excel. Ik haat excel.
Odile - Goede vampier.
Er vliegen rillingen langs mijn rug als hij ineens ophoudt met waar hij mee bezig is om me diep aan te kijken. Zijn ogen staan helder en zijn gevuld met genot. Maar er is ook iets anders dat ik herken, maar niet kan plaatsen. Tegen de tijd dat ik de andere emotie meen te zien, heeft hij zijn kin al op mijn schouder gelegd. Ik sluit de ogen en besluit van het moment te genieten. Mijn armen glijden langs zijn naakte rug - waarvan de rugharen overeind zijn gaan staan - en langzaam maar zeker zwelt zijn adem aan tot een licht hijgen. Het windt me op, voor de zoveelste maal. Ik besluit deze heerlijke nacht in mijn geheugen op te slaan en te genieten van het moment. Mijn hoogtepunt komt niet veel later dan het zijne, ingehouden en beheerst, omdat mijn lichaam veel van z'n energie heeft gebruikt voor de rest van het spel. Toch geeft het me een gelukzalig gevoel. Ik voel me compleet. Lewis' lippen op de mijne doen me langzaam weer terug op aarde komen. Met dat gevoel, komt er een besef dat me vertelt dat ik nog maar een dag met Lewis heb. Een dag voor ik voor eeuwig-
Ik draai me van hem af en staar zwijgend voor me uit. Ik voel een traan in mijn ooghoek opbollen, maar zeg tegen mezelf hem niet los te laten.
'Lewis.. ik heb hem vermoord.' Ik zeg het om te vergeten dat ik nog maar zo'n korte tijd met hem heb. Zelfbescherming, iets wat ik ook in mijn vroegere jaren deed. Ik vluchtte voor wat me overkomen was, wilde niet onder ogen zien dat ik een verkrachte vrouw was. Dat ik alleen stond.
De grammofoonplaat draait door. Hij zal zo zachtjes aan bijna klaar zijn met spelen.
'En Savoy heeft me gered. In de ring. Ik weet niet wat me bezielde, maar ik kon niet toeschouwer blijven. Ik kon niet toekijken. Ik denk dat ik het ben verleerd zo te zijn als ik vroeger was. Dus ik ging de ring binnen, wist die idioot op afstand te houden, tot ik zelf klappen kreeg. Savoy hielp me, gebruikte zijn gave. En vervolgens hadden we onze prijs gekregen. Een mens. Boris Kazinsky.' Ik stop even met praten.
'Ik weet niet hoe hij er terecht is gekomen, maar hij wilde antwoorden. Ik gaf ze. Ik heb hem gezegd dat er geen weg meer terug is. Ze zullen hem nooit laten gaan. Dus ik heb hem een pijnloze dood gegeven. Ik wilde het niet, Lewis. Ik wilde het echt niet. Maar ik keek in de tribune en zag dat hij gevangen was. Zijn ogen.. ze leken zo erg op die van zijn grootvader. Maar die van hem zijn anders. Zachter. Menselijker. Ik heb weer een onschuldige vermoord.'
No growth of the heart is ever a waste
0
Yue
"Oh, nee, het ging wel hoor." zeg ik tegen Quinten. Ik besluit de kleine keuken en woonkamer maar even wat op te ruimen, om iets voor handen te hebben. Ook vanuit de slaapkamer komt nu muziek, en het gekreun en gehijg is een stuk minder goed te horen dan eerst. Ik pak de lege bekers en flessen van de vloer en tafel in de woonkamer. In de keuken zet ik de flessen in een van de kastjes en spoel de glazen om. Terwijl ik ze afdroog met een doek leun ik tegen het aanrecht aan en kijk de woonkamer in. Ik verstijf als ik plots overspoeld word door een sterk gevoel van déjà vu. Voor een kort moment herinner ik me iemands lach, en een glas dat op de grond kapot valt. Nog een paar seconden blijf ik roerloos staan, overdonderd door de plotselinge herinnering en het gevoel van herkenning. Ik voel een rilling over mijn rug lopen en kom weer uit mijn trance. Ik slik en wil verder gaan met afdrogen maar merk dan dat ik het glas dat ik vast had daadwerkelijk heb laten vallen. Nog even blijf ik onthutst en besluiteloos staan, dan leg ik de afdroog doek op het aanrecht en ga op zoek naar een stoffer en blik om de scherven op te ruimen.
Savoy
Nadat ik me heb afgedroogd en in een set schone kleren heb gehesen, waar ik de labeltjes nog van moest af trekken, droog ik mijn haar af. Met mijn vingers kam ik de ergste klitten weg, maar aangezien ik geen borstel of kam bij de hand heb en mijn haar nu ook weer niet mijn grootste zorg is laat ik het daar bij. Ik hang de vochtige handdoek die ik heb gebruikt over de verwarming heen en loop de badkamer uit. Op de bank zit nog steeds de mensenjongen verdrietig voor zich uit te staren. Ik stap op hem af en leun met mijn handen op de rugleuning naast hem. "Hé. Niet zo verdrietig kijken. Geniet van het feit dat je hart nog steeds kan breken." Ik grijns naar hem, en vang onwillekeurig zijn geur op waardoor mijn hoektanden meteen te voorschijn schieten. "Wie weet dat je er later nog naar terug zult verlangen."
0
Quinten
Het lijkt beter met Yue te gaan en ze begint op te ruimen. Doordat ze de muziek best hard heeft gezet hoor ik niet echt dat ze iets laat vallen. Ik schrik uit mijn gedachten als ik een stem langs me hoor. Als ik omkijk zie ik de laatste vampier, Savoy of zoiets. 'Wat jij je misschien niet meer goed kan voorstellen kan voor mij nog wel belangrijk zijn,' zeg ik somber. Wat moet die gast van me? Ja mijn bloed, maar dat willen ze allemaal wel een keer. Als ik niet uitkijk zitten zijn tanden dadelijk in mijn hals. Ik schuif een stukje op zodat zijn hoofd iets verder weg is. 'Doe je dat vaker, mensen ineens laten schrikken?' ik leg de nadruk op het woord mensen. Ik snap nog steeds niet dat hij überhaupt tegen me praat, hij lijkt me nog niet het type om eens gezellig een gesprek aan te knopen met iemand die net zo goed je voedsel kan zijn. Hij lijkt me eigenlijk niet iemand die gezellig een gesprek aan knoopt met wie dan ook. Toen ik hier binnen kwam had ik tenminste nog steun van twee andere mensen, maar nu ben ik alleen. Ik had ook weg kunnen zijn, dat weet ik. Vanaf het moment dat ik hier alleen ben, maak ik standaard al een onderscheid tussen mensen en vampiers.
Do it scared, but do it anyway.
0
Oh bah ><.
Odile - Goede vampier.
Ik glimlach wat scheef en laat op mijn beurt mijn vingers over zijn rug glijden, aai zacht langs de donzige rugharen.
'Ik heb misschien een ziek vermogen om te oordelen, maar ik weet dat hij er in hun handen een stuk minder genadig van af was gekomen. Misschien.. misschien zouden ze zelfs een vampier van hem hebben gemaakt. Ik zal het nooit weten.' Ik merk dat hij inmiddels is opgehouden met mijn rug te strelen, wat ik jammer vind. Toch vind ik het prettig hem bij me te hebben.
'We hebben weinig tijd meer. Ik moet actie ondernemen. Ik weet een plek waar ik de meeste kans heb in contact te komen met leden van de Jonah-clan en hoe ik daar kan komen, maar het blijft riskant. Hij zal ons nooit samen laten gaan, maar als ik met hem meega bij wijze van een etentje, dan zal wellicht lukken dat tenminste ik hieruit kan komen. Ik heb het over het vampierencafe. Elke grote stad heeft er eentje en ik ben ervan overtuigd dat er hier ook een is te vinden. Hij moet me erheen brengen. Ik weet nog niet hoe, maar ik zal erachter komen of de Jonah-clan hier actief is. Iets zegt me dat het niet anders kan. Ze proberen elkaar al eeuwen uit te moorden.' Ik pers de lippen op elkaar. Een etentje met Fjodor. De laatste keer dat ik daarin verzeilde, liep dat niet goed af. De rillingen lopen nog steeds over mijn rug als ik terugdenk aan het moment dat hij me kuste.
No growth of the heart is ever a waste
0
Oh tuurlijk, feel free to play Jonah! 8].
En ja, da's inderdaad zo'n beetje wat de opleiding inhoudt :'D. Ik zal even een voorbeeldje geven van de dingen die we moeten doen, om 't wat te verduidelijken.
.
[ bericht aangepast op 14 dec 2011 - 18:58 ]
No growth of the heart is ever a waste
0
Wow, gaaf :0 Dat lijkt me echt stoer om te leren ^-^
Kun je ons niet wat screenshots laten zien als je klaar bent? 
En Jonah die gay is lijkt me geniaal :'D
0
Waah, hoe prachtig zou dat zijn? :'D
Dan krijgen we hetzelfde verhaal maar dan: Ik help jullie alleen met Fjodor verslaan als hij met me trouwt! :p
Oeh, een mogelijke joiner
Laat maar komen, zou ik zeggen c:
0
Ja, precies :'D Ik zag meteen deze voor me bij dat "Dude. No.":

0
Ik ook, to be honest :0 Ik had hem van iemand anders overgenomen, volgens mij was hij blank of Aziatisch, wat ik altijd vermoed door zijn naam, maar idk. Hij had in ieder geval een slank, atletisch postuur, niet heel breed en groot, gewoon vrij average. En zijn haar was zwart, sluik en stijl en hing tot op zijn schouders. Maar inmiddels is het denk ik wel iets langer :p
0
Odile - Goede vampier.
Ik knik.
'Ik denk dat ik al een idee heb,' glimlach ik. Ik streel langs Lewis' wang en kom dan overeind. In de kast vind ik warempel een schone broek - zij het een mannenbroek - en een overhemd. Ik weet wonder boven wonder ook nog een boxer uit die kast te vissen en gebruik de BH die ik al had. Erg vrouwelijk ziet het er niet uit, maar vreemd genoeg kan dat me ook bar weinig schelen. Ik trek mijn schoeisel aan en verlaat de kamer, na Lew een vluchtig handkusje te hebben gegeven.
Als ik in de kamer kom, moet ik oppassen dat ik niet prompt in een gevallen glas ga staan. Wat verbaasd kijk ik de kamer door, waar Savoy met een natte kop bij Quinten staat. Meteen springen mijn reflexen in alarm-modus, maar op de een of andere manier ben ik minder schrikkerig dat hij Quinten leeg zal zuigen dan ik eerder was. Waarom? Omdat hij me in de ring heeft gered? Ik moet oppassen met zulke aannames. Met types als Savoy weet je het nooit.
'Wat is hier gebeurd?' vraag ik nieuwsgierig als ik de scherven een voor een oppik en ze in mijn hand leg. Yue is in de keuken op zoek naar iets, waarschijnlijk wat om de scherven mee op te ruimen. 'Afijn, hoe het ook zij, ik ga proberen eten te regelen voor de mensen onder ons en bloed voor de vampiers. Dus Savoy, ik zou het op prijs stellen dat je hem laat leven.' Vervolgens wend ik me tot de deur.
'Boris!' schreeuw ik. Geen gehoor. Verdomd. Ik laat me dan op de grond zakken en probeer via de kier van de deur zijn geur op te pikken. Tot mijn verbazing gaat dan de deur open en ik kijk op, naar Zachar zijn benen. Deze grijnst nietsverhullend. 'Zeg het eens.'
'Ik wil eruit. Even. Om eten te halen en bloed te halen voor de rest.' Hij stapt aan de kant, zodat ik er doorheen kan.
'Je weet waar je het kan vinden,' zegt hij als hij de deur weer sluit. Ik knik en loop naar boven heen, richting de keuken.
Het duurt niet lang voor ik een hele zak vol bloed heb. De hoogste vampiers in rang zullen me hiervoor levend willen villen, maar dan moeten ze eerst langs Fjodor heen. God wat hou ik ervan om misbruik te maken van mijn macht. Dat is altijd al een heimelijke zwakte geweest.
Met de zak bloed in mijn handen loop ik de trappen op. Nu het ellendigste deel. Fjodor zelf opzoeken. Ineens kruist mijn blik die van een nieuwe vampier.
'S-sorry, ik zal niet meer op de vijfde komen. Ik.. ik zocht naar de leesruimte.' Ik laat mijn ogen even over het joch glijden. 'Ik laat je erlangs. Op een voorwaarde.' 'J-ja?' stottert hij.
'Ik wil weten hoe het met de rivaliteit tussen deze clan en die van Jonah staat. In mijn tijd hadden we de eer om die vampiers naar believen af te slachten, een werk waar ik erg veel plezier in had.' 'Jonah..? U bedoelt Jonah Kingston?' Ik knik. De jongen zijn ogen worden groter.
'Ze hebben me gezegd dat zijn clan kleiner is geworden, maar de vampiers zijn heel sterk.' Hij kijkt even om zich heen. 'Ik zag ze. Vorige week, bij het kooigevecht. Jonah was er niet, maar wel zijn rechterhand, Philippe.'
'Interessant,' mompel ik en glimlach. 'Je kunt erlangs.'
Als ik boven ben, duurt het niet lang voor ik Fjodor's kamer heb gevonden. Ik slaak een zucht en klop dan aan.
'Zachar, het kan me niks schelen of die vampiers van de vijfde-' 'Ik ben het.' De deur gaat open en Fjodor kijkt me wat verbaasd aan.
[ bericht aangepast op 14 dec 2011 - 19:53 ]
No growth of the heart is ever a waste
0
'Odile. Wat een aangename verrassing jou hier aan te treffen. Kom binnen, mijn lief.' Ik haat het als hij me zo noemt. Ik stap te kamer binnen, waarvan hij de deur sluit. 'Zeg het eens, waarmee kan ik je van dienst zijn? Ik ben druk bezig met de laatste voorbereidingen. Als het goed is, moet Hester tegen deze tijd je jurk in orde hebben.'
'Ik ben hier niet vanwege het huwelijk. Hoezeer ik het ook haat van mezelf en hoezeer ik je ook het liefst aan een galg zie hangen, ik ben tot de conclusie gekomen dat als we de rest van ons oneindig leven aan elkaar vastzitten, we eerst maar eens kunnen beginnen met een wapenstilstand te sluiten. Ik zal to the point komen. Een etentje. Om overnieuw te beginnen. Vanavond.' Fjodor lacht even en komt dan overeind. 'Hoezo ineens deze beslissing? Hebben jij en de heer Triggs en klein conflict?'
Ik pers de lippen op elkaar, maar zeg niets. Hopelijk wek ik zo de indruk dat hij gelijk heeft. Ineens brengt hij zijn neus vlakbij mijn hals, waarna ik als automatisch achteruit leun.
'Ik ruik hem.' Hij zegt het op een bittere, ruwe toon. 'Ik ruik hem overal. Odile, sta even op.' Wat verbaasd doe ik wat hij zegt.
'Kom mee.' Het volgende zegt hij dwingend. 'Waarom?' In plaats van antwoord te geven, pakt hij me bij de hand en trekt me zonder pardon achter zich aan. Met een ruk maak ik me los.
'Waar ben je mee bezig?' sis ik. 'Ik wil je wat laten zien,' zegt hij nu kalm, maar met ingehouden woede. Ik zucht en besluit toch te doen wat hij zegt. Hij opent een deur die naar een erg donkere ruimte leidt. Hij stapt de kamer binnen en knipt het licht aan. Vervolgens stapt hij opzij, zodat ik het interieur kan bekijken. De ruimte is royaal ingericht en het valt me op dat zijn smaak nagenoeg niet is veranderd sinds vijftig jaar. Het is zijn slaapkamer.
'Kom,' zegt hij met een knikje. Twijfelend zet ik een paar stappen dichtbij, maar tot mijn eigen schok grijpt hij die kans aan om me vliegensvlug de kamer in te trekken. De deur gaat dicht. Ik bal mijn vuisten. Het kan me niet schelen hoe sterk hij is, ik zal vechten als het moet.
Maar in plaats van me het bed in te sleuren gaat hij achter me staan en legt zijn handen voorzichtig op mijn schouders. Ik kan er geen vat op krijgen.
'Ik weet dat jullie genieten van jullie laatste dagen samen. Maar als we getrouwd zijn zal dit je plek zijn, Odile. Naast mij. En ik zal het niet meer tolereren als ik zijn geur bij jouw hals ruik.' Ik voel zijn handen mijn krullen aan de kant strijken, waardoor mijn hals ontbloot wordt. 'Blijf van me af,' fluister ik.
'Ik wil zijn geur niet in ons bed. Ben ik duidelijk, Odile?' Het komt er zo koud en venijnig uit dat het me de rillingen geeft. Hij draait me ruw om en knijpt bijna mijn schouders beet. 'Ben ik duidelijk?' Langzaam knik ik, met de ogen naar de grond gericht. Hij pakt mijn kin beet en dwingt me hem aan te kijken.
'Perfect,' zegt hij dan met een glimlachje, waarna hij zijn mond op de mijne plant. Automatisch grijp ik hem bij de schouders beet en wil hem van me af duwen, maar het stelt niks voor vergeleken met Fjodors kracht. Als hij me dan eindelijk loslaat, opent hij de deur en laat me erdoor. 'Tot vanavond, mijn bruid.'
Met een stalen gezicht verlaat ik de kamer. Ik ren naar de wc's, smijt de deur achter me dicht en krimp snikkend ineen.
Ik haat je. Ik haat je, Fjodor! Ik haat je!
/Waarschijnlijk een fucking lange post, maar wilde de gelegenheid even aangrijpen om Fjodor van zijn wat minder lieve kant laten zien ^^.
Edit: heb 'm in twee geknipt, anders werd het echt te achterlijk :'D.
[ bericht aangepast op 14 dec 2011 - 19:54 ]
No growth of the heart is ever a waste
0
Oh gaaf, een nieuwe joiner!
Wat gaaf ^^.
Oh god, I just love Depeche Mode
.
No growth of the heart is ever a waste
0
Cumberbatch schreef:
Geef hem dan een nieuw uiterlijk c:
Ik had hem echt zo uitgelezen :'D MOAR
0
Over Savvie gesproken, deze gast deed me somehow ook aan hem denken :') Terwijl hij totaal niet lijkt op de Savoy zoals ik die in mijn hoofd zie, maar goed :')
En als je de band Depeche Mode bedoelt -ik heb ze snel even opgezocht op youtube
- dat klinkt goed ^-^
Trouwens, krijgt Fjodor voordat ze gaan vluchten en naar Jonah gaan enz, nog wel de kans om echt even flink evil te zijn?
Dat zou wel leuk zijn ^-^
0
LOL ja, toen ik die shit doorlas dacht ik: fuuuck :'D. Dus toch maar wezen knippen ^^.
Kennelijk is Depeche Mode ook nog es goed voor je schrijven
.
En of course, Fjodor zou Fjodor niet zijn als hij geen echt kwaaie kant had 
[ bericht aangepast op 14 dec 2011 - 20:08 ]
No growth of the heart is ever a waste