[RPG] Pirates - Exchange 6 - Speeltopics

Haha, Abby is niet goed in het verbinden van wonden
Achja, ik dacht, ze moet toch slecht zijn in iets ;p
Lol en dan ook nog zeggen 'prachtig gedaan'
En het maakt echt niks uit hoor, ik snap dat je het druk hebt.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Een korte post en dan de afsluiting, kunnen we verder in de nieuwe/het vervolg :'D
En lol, ik vind het nog steeds grappig, die typische jongensreactie ;p

Abby
Ze waren naar het dek geweest, even uitgewaaid, en hadden wat gepraat. Toen alle bemanningsleden eindelijk terug waren gekomen werd er flink wat gefeest, na een poosje had Abby er niet veel zin meer in. Ze was moe en ze wist hoe die feesten eindigden, iedereen ladderzat en het laatste waar ze van hield waren dronken mannen. Al wilde ze Tristans plezier niet verpesten en verzekerde ze hem dat hij niet mee hoefde te gaan. Ze was vertrokken met het excuus dat ze moe was, maar in werkelijkheid wilde ze ook even alleen zijn om alles op een rijtje te zetten, er was zo veel gebeurd en het was nog niet goed tot haar doorgedrongen en ze had het ook nog niet kunnen verwerken. Toen ze eindelijk in haar hut kwam sloot ze de deur achter zich en zuchtte zachtjes, ze trok haar kleren vlug uit en omdat ze er weinig voor voelde ze netjes op te bergen, gooide ze ze op een hoop in de hoek van haar kamer. Ze stapte snel in haar nachtjapon en kroop onder de deken. Een lange poos tuurde ze naar het plafond, probeerde alle dingen die er gebeurd waren tot haar door te laten dringen, maar het leek wel alsof haar hersenen weigerde die vreselijke informatie binnen te laten. Iets wat het lastiger maakte om alles te verwerken.. Na lang piekeren, wikken en wegen werden haar oogleden toch zwaar en viel ze opgerold in slaap.

Een CRAP POST. Zo slehct heb ik lang niet meer geschreven, maar moet écht leren.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Het valt nog wel mee hoor (:

Tristan - Piraat.
'Zeker dat ik niet mee moet?' vraag ik nog een keer.
'Heel zeker, amuseer jij je maar,' krijg ik als antwoord terug. Ik ben opgelucht, dat geef ik eerlijk toe. Hoewel ik echt aan slaap toe ben, heb ik allerminst zin om met haar mee te gaan. Ik heb nu geen zin om in het donker alleen te zijn met mijn eigen gedachten, die nog steeds alleen horrorachtige flashbacks tonen van vanochtend. Eerst die taferelen verzuipen met een fles of 3 en dan zien we wel.
'Oké, slaapwel.' Een kus, waardoor de hele bende ons goedkeurend dingen begint toe te brullen die een normaal mens het schaamrood op de wangen zouden bezorgen, en dan verdwijnt ze zonder zich daar iets van aan te trekken onderdeks. Ik kijk nog even naar het deurgat waarin ze is verdwenen en herinner me de eerste keer dat ik haar zag. Ik ben nu nog steeds onder de indruk van haar.
Ik draai me om en maak een scheepsjongen een fles rum afhandig. Ik ga nu niet nadenken. Met mijn tanden trek ik de kurk er af en neem gulzig een paar slokken. Vanavond ga ik eens flink doordrinken. Ik kijk rond, zou Ace in de buurt zijn? Als er iemand iets weet van rum en zattigheid... Maar ik zie hem niet, jammer. Uit pure noodzaak zet ik me dan maar bij een paar andere kerels waar ik redelijk mee bevriend ben geraakt. 'Drankspelletje, iemand?' grijns ik.
Veel, véél flessen en spelletjes later, kan er niemand (ik incluis) nog een rechte lijn lopen. De alcohol heeft mooi zijn werk gedaan, ik wordt moe en val midden op het dek in een diepe, droomloze slaap.

Natambu - Piraat.
'Nee, daar doe ik niet aan mee.' Vastberaden kruist hij zijn armen voor zijn borst. Ik knijp mijn ogen tot spleetjes.
'Ik denk dat je me niet helemaal begrijpt,' ik haal zijn opsporingbevel vantussen mijn riem en duw het voor zijn neus,' als de kapitein dit ziet, wordt je in de eerste beste haven voor een flink pak duiten uitgeleverd.'
Ik en Felix, of hoe hij dan ook heet, staan op het achterschip buiten iedereens zicht, te ruzien. Hij wil me niet helpen met een muiterij tegen de kapitein, dus heb ik mijn meest overtuigende argument bovengehaald.
Maar voor ik er erg in heb, heeft hij het uit mijn handen gegrist. Merde, die kerel is snel. 'Geef terug,' sis ik. Maar grijnzend laat hij het in het donkere water achter zich vallen. Ik doe nog een poging het te pakken te krijgen, maar het is al buiten mijn bereik. 'Veel succes bij de kapitein, neger,' grijnst hij. Dat is de druppel. Ik trek mijn dolk vanachter mijn riem en ram hem zonder nog iets te zeggen in Felix' borst. Zijn ogen worden eerst groot van ongeloof en verliezen vervolgens hun licht. Woedend trek ik hem er weer uit, veeg hem af aan het hemd van de dode man en geef hem vervolgens een zetje zodat hij achterover van boord valt. Een plons, en dan is het alsof Felix nooit heeft bestaan. Ik steek mijn dolk weer weg en loop het dek op alsof er niets is gebeurd.

Home is now behind you. The world is ahead!

Niiice Wel mooi einde lijkt mij :'D Poor Felix btw.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Ja, vind ik ook (:
Maar ik vind het echt jammer om hem af te sluiten..

Home is now behind you. The world is ahead!

We gaant och verder? (:

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Mja. Maar met 2 schepen, en wat indianen. En nieuwe mensen.
Haha, ik heb echt problemen met dingen los te laten (;

[ bericht aangepast op 1 nov 2011 - 19:21 ]

Home is now behind you. The world is ahead!

Haha, misschien vind je het wel leuker
En Tristan is de verrader, dat wordt echt nice.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Zal ik anders nog een post droppen? ;p

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Haha, mij goed als je inspiratie hebt :')

Home is now behind you. The world is ahead!

Abby
Toen ze 's ochtends wakker werd had ze verwacht dat ze Tristan naast zich zou vinden, Tristan met een kater weliswaar, maar de plek naast haar was alweer leeg. Verbaasd trok ze een wenkbrauw op en veegde de slaap uit haar ogen, waar was ie dan heen? Ze klom uit haar bed en kleedde zich in een rap tempo aan. Schone lingerie, broek, blouse, haar laarzen en klaar. Het was heerlijk geen last te hebben van een korset of andere ongemakkelijke kledingstukken. Ze borstelde haar haren en liep haar hut uit. Al bijna meteen struikelde ze haast over een bemanningslid dat op de grond in slaap gevallen was en ze vermoedde dat iedereen flink gefeest had en zich zo vol hadden gezopen dat ze hun bed niet eens meer gehaald hadden. Ze zuchtte zacht en stapte ook over de volgende mannen die ze tegenkwam heen, sommigen brabbelden wat, maar ze liep stug verder. Nog steeds geen Tristan.. Toen ze bijna het hele schip afgezocht had liep ze het dek maar op, waar ze hem meteen zag liggen. Ze schudde licht haar hoofd en liep naar hem toe waar ze neerhurkte. "Hé Tristan, wakker worden," zei ze en schudde zachtjes aan zijn schouder. "Goedemorgen schoonheid," voegde ze er met een grijns aan toe toen hij wakker leek te worden. "Lekker geslapen?" vroeg ze plagerig. Ze kon zich voorstellen dat hij zich stijf voelde, maar goed, dan had ie niet op het dek moeten gaan liggen.

[ bericht aangepast op 1 nov 2011 - 19:43 ]

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Tristan - Piraat.
'Hè, wat..?' Ik schiet overeind, zie dat Abby degene is die me wakker maakte en val dan met barstende hoofdpijn terug tegen de reling. Mijn hoofd lijkt uit elkaar te vallen.
'Lekker geslapen?'
Ik grom geirriteerd wat onverstaanbaars en mompel dan; 'Eigenlijk wel.' Geen nachtmerries, niets. Ik kreeg wat ik wilde. Nog steeds open ik mijn ogen niet, het licht doet gewoon te veel pijn. 'Jij?'

Home is now behind you. The world is ahead!

Abby
Ze grinnikte zachtjes en stond op waarna ze naast hem ging staan. "Je bent niet de enige met een kater, er viel bijna niet in de gang te lopen zonder te struikelen over een bemanningslid dat zijn bed niet heeft gehaald," zei ze en legde zoals ze altijd deed haar armen gekruisd op de reling. Hij vertelde dat hij eigen wel goed had geslapen en vroeg vervolgens hoe zei had geslapen. "Het had beter gekund," mompelde ze. Ondanks dat alles niet tot haar door leek te dringen, was ze getergd door velen nachtmerries. Ze was af en toe met tranen in haar ogen wakker geworden, maar daarna gewoon weer in slaap gevallen. "Maar ach, als dat alles is," zei ze en dwong zichzelf tot een glimlachje. "Trouwens, ik heb wel iets waar je van opvrolijkt, wil je het zien?" vroeg ze toen, alweer wat vrolijker, en keek hem glimlachend aan. Kort voor de plundertocht had ze een kleinigheidje gevraagd aan een van de bemanningsleden, ze had zelf wat willen kopen, maar aangezien ze nog niet echt ergens hadden aangemeerd had ze er de kans niet voor gekregen en ze wilde Tristan toch een beetje opvrolijken.

-nieuwsgierig? (x

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Weetje, dit is btw een serieuze suggestie, waarom schrijven jullie niet samen een story over Tristan en Abby? Of over twee andere random mensen? :']

JA! (over nieuwsgierig zijn)
Tristan - Piraat.
'Da's een hele troost, zeg,' mompel ik licht sarcastisch wanneer ze zegt dat ik niet de enige ben met een kater.
Al kijk ik niet naar haar, ik hoor aan haar stem dat ze niet gelukkig is. Troostend zoek ik haar hand op de reling boven mijn hoofd en geef er een kneepje in. Voor diepzinnige babbels voel ik me momenteel te belabberd. En bovendien: wat kan ik zeggen? Mijn oplossing is drinken tot je nergens meer aan denkt?
'Trouwens, ik heb wel iets waar je van opvrolijkt, wil je het zien?'
Ik open één oog en kijk naar haar op. Het eerste waar ik aan denk, een striptease, zal het wel niet zijn, maar als ik één ding van vrouwen weet is het wel dit: als ze je iets willen tonen, nooit weigeren.
Met allemoeite van de wereld krabbel ik recht, zowel steun zoekend aan de reling als aan Abby. 'Verras me,' glimlach ik nieuwsgierig.

Haha, daar heb ik nog nooit over nagedacht (:

[ bericht aangepast op 1 nov 2011 - 20:54 ]

Home is now behind you. The world is ahead!