Hoe ging je wiskunde toets Tinne? Goed hoop ik? (:
Abby (Abigail) ~ Pirate.
Ik zag hem mijn kamer rondkijken en ik was blij dat er geen ondergoed of iets anders gênants rond slingerde. 'Ach, iemand moet straks dat bord gaan terugzetten,' was zijn antwoord toen ik zei dat hij wel kon gaan. Ik lachte zachtjes, hij was lief. De meeste piraten hier waren ongemanierde, luie enkel op seks en drank kickende lui, hij was anders. Ik vermoedde dan ook dat hij uit een beter nest kwam, dat viel ook aan zijn kleren te zien. Ik pakte een stuk brood van het bord en ging op mijn bed zitten. "Je mag best op het bed zitten hoor," zei ik met glimlach toen hij op de grond ging zitten, "of ben je soms bang dat het doorzakt?" voegde ik er met klein grijnsje aan toe. Het was fijn weer terug te zijn, het voelde alsof ik hier al mijn hele leven was, ik hoorde hier. Ook was het prettig dat Tristan bleef, hij zorgde voor een prima afleiding. Ik at met mijn linkerhand, iets wat ik niet gewend was, maar expres deed omdat mijn rechterarm nog gevoelig was. 'Dus, hoe lang vaar je al op dit schip?' vroeg Tristan me, ik slikte het brood door en keek hem aan. "Een maandje pas.. Ik had thuis geen toekomst, althans, niet de toekomst die ik wou.. Dus ik verkleedde me als jongeman en ging hierbij," vertelde ik hem, hij leek me betrouwbaar wat er voor zorgde dat ik gemakkelijk mijn verhaal kon doen. "Ze hadden het niet door, of dachten er niet over na. Uiteindelijk vond vlak voor mijn verdwijning de Kapitein uit dat ik dus een vrouw ben, geen jongeman." Ik grijnsde lichtjes, het gaf toch wel een triomfantelijk gevoel dat niemand het door had gehad. "Gelukkig was hij niet boos en mag ik ook gewoon blijven." Toen ik mijn stuk brood op had besloot ik toch even te kijken naar mijn wonden, dat Tristan erbij was moest dan maar, zoals ik al zei, hij leek me betrouwbaar. Ik stond op en rolde de mouw van mijn, sorry James', jas op. Alleen het kwam niet ver genoeg, een zucht ontsnapte aan mijn lippen. Wie A zei, moest ook B zeggen. Daarom knoopte ik de jas los, hij was van een goede kwaliteit en had veel details, James' had altijd ook voor detail en kleren gehad. Ik liet voorzichtig de jas van mijn schouders glijden en legde hem vervolgens op mijn bed. In feiten stond ik nu in mijn BH, maar het verband was vanaf mijn heupen tot helemaal naar boven, zelfs nog over mijn BH, gewikkeld. In de haast had ik dat maar snel gedaan, aangezien ik niet wist hoe hoog de wonden op mijn rug kwamen. Ik zag Tristan kijken en voelde het bloed naar mijn wangen stijgen, maar dit moest nou eenmaal. Twijfelend keek ik naar mijn rechterarm, het verband was op sommige plaatsen rood gekleurd en ik slikte, dat voorspelde niet veel goeds. Voorzichtig maakte ik het verband bij mijn pols los en begon het eraf te wikkelen, aan de bovenkant van mijn armen was geturfd. Er waren sneetjes in mijn armen gekerfd, iedere keer dat ik me niet gedroeg.. Een grote mond had, niet deed wat hij zei en ga zo maar door. Ik kon me die nacht nog goed herinneren, ik had de longen uit mijn lijf gegild, maar had stug volgehouden. Ze wilden dat ik iedereen op dit schip zou verraden, maar dat kon ik niet. Uiteindelijk stond mijn arm vol en hadden ze het opgegeven, ze hadden me met rust gelaten, alleen in een donkere ruimte.. En de volgende avond had James me onder handen genomen. Ik huiverde kort toen ik eraan terugdacht.
In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.
