[RPG] Pirates -Exchange- 3. - Speeltopics

Haha, daarom vond ik hem er juist goed bij passen :']
Ik heb hem ook op mijn mobiel (die ik gebruik als mp3 X]), en elke keer als ik hem luister zie ik zo'n "Filmpje" voor me met alle mensjes uit de rpg :'D
Dat zij het zeg maar zingen :x Dat vind ik gewoon leuk om te bedenken ofzo

Josephine
Ik kijk om het hoekje van de deur. Abby? Ik vernauw mijn ogen en tuur tussen mijn wimpers door. Ik dacht dat ze aan boord was.. Wat is er gebeurd? Uiteindelijk loopt iedereen weg, en verbaasd blijf ik nog even kijken. Vreemd.. Maar ach, ik hoor later wel wat er is gebeurd. Ik draai me om en onderdruk met moeite een gaap. Het is laat.. En ik heb geen slaapplaats. Zal ik een Ace zoeken om om hulp te vragen? Nee, ik moet zelf maar wat vinden.

Olivier
Stilletjes kijk ik hoe Abby en Tristan weglopen. Ik zucht en kijk naar de horizon. Ik ben ontzettend blij dat Abby weer terug is, maar toch voel ik me er vreemd bij. Ik heb mezelf, en haar, beloofd dat ik haar niet anders zou behandelen dan de rest. Maar.. ik heb het gevoel dat dat steeds moeilijker zal worden. Abby betekent meer voor me dan ik zou willen, en dat mag ik niet toelaten. Ik draai me om en wrijf in mijn ogen. Misschien kan ik beter gaan slapen. Of eerst nog even kijken hoe ze het maakt. Dat is niet vreemd toch? Het is normaal dat ik wil weten hoe het gaat met mijn bemanning. Ik zucht en loop naar binnen, op weg naar haar hut. Ik klop op de deur en open hem zacht. Ik stap om het hoekje en zie Abby en Tristan, die naast elkaar op de grond zitten. Een vreemd gevoel vormt zich in mijn buik, en ik slik. Het is logisch dat hij meeging.. want hij moest haar helpen met de zalf en haar verband. Maar waarom is hij blijven eten? Ik neem een hap adem en begin te praten. "Ik kwam even kijken of alles goed met je ging.. Maar zo te zien heb je al gezelschap. Dus.. Eet smakelijk." Ik pers een glimlach op mijn gezicht en sluit de deur weer. Waarom ben ik in gods naam zo.. idioot bezig? Waar sloeg dat op? Ik verberg mijn gezicht in mijn handen en loop mijn kamer in.

Whoeh, twee pagina's verder alweer. Bijna deel vier!

Maxime - Dame.

Nadat Felix had gezegd dat ik terug kon naar de kajuit, was ik er inderdaad braaf naartoe gelopen. En daar lig ik nu dus, in mijn bed. Ik hoop dat Felix snel terugkomt, want ik heb het gevoel alsof ik de hele boot heen en weer voel gaan op de golven. Ik weet niet eens of het wel kan, maar zo voelt het wel en dat is niet echt prettig. Dat mensen hier kunnen slapen, zeg.
Ondanks dat ik blij ben dat Abby terug is, kan ik niet ontkennen dat ze een prachtmoment heeft verstoord. Het lag heerlijk in Felix zijn armen, het was er warm en veilig. En niet te vergeten kalmerend, kalm, iets wat ik nu totaal niet ben. Klote water.

everything, in time

omfg, ik dacht dat mijn klik dingetje nog in dit vakje zat en drukte op backspace en toen ging ik naar vorige pagina o-o dus ik zo; NOOOOOOOEZ En toen drukte ik weer op volgende en was mijn tekst er gelukkig weer.

En lol, dat jij dat dan voor je ziet, droooog xd

Abby (Abigail) ~ Pirate.
Ik glimlachte dankbaar toen Tristan zijn jas tussen mij en de deur vouwde, het verzachtte de pijn iets. Tristan zei verder niet veel, dus ik nam aan dat hij weinig zin had in een gesprek dus hield ik ook mijn mond maar, ookal vroeg ik me af hoe hij op het schip terecht gekomen was en nog veel meer. Ik at nog wat van het bord en na een tijdje zat ik dan toch vol, heerlijk dat dat lege gevoel in mijn maag weg was. Net toen ik Tristan toch wilde vragen hoe hij op het schip terecht gekomen was, ging de deur open. Toen ik de Kapitein zag hield ik gauw mijn rechterarm een beetje achter me, hij hoefde niet te zien dat mijn hele arm in het verband zat. "Ik kwam even kijken of alles goed met je ging.. Maar zo te zien heb je al gezelschap. Dus.. Eet smakelijk," zei de Kapitein, ik keek hem verbaasd aan. Hij glimlachte als een boer met kiespijn en vertrok weer. Ik vroeg me af waarom hij zich zo vreemd gedroeg en had het idee dat er wat met hem was. "Ik ben zo terug," zei ik tegen Tristan terwijl ik opstond, de pijn in mijn rug was minder dan toenstraks, maar alsnog deed het behoorlijk pijn en ik beet op de binnenkant van mijn wang. Ik trok gauw mijn jas weer aan, zodat de kapitein al het verband niet zou zien, en liep naar de teurg. Ik legde mijn hand op de klink en keek naar Tristan. "Ik ben zo snel mogelijk terug, maar als het je te lang duurt mag je wel gaan hoor, dan zie ik je morgen weer," zei ik hem, "nogmaals bedankt he," voegde ik er nog aan toe en liep toen naar buiten. Misschien was het niet slim om een jongeman in mijn hut te laten, alleen, omdat ik hem nog maar net kende, maar ik vertrouwde hem. En het waren misschien ook mijn zaken niet, maar ik maakte me gewoon zorgen om de Kapitein. Hij had me toen gered en was aardig voor me. Ik zag dat de Kapitein net zijn kamer in wilde gaan. "Kapitein!" Ik liep naar hem toe en keek hem aan. "Is er soms iets?" viel ik maar gelijk met de deur in huis.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Arthur-Pirate
ik had de vorige tijd doorgebracht op een nabijgelegen eiland,omdat ik tijdens een gevecht zwaar gewond was geraakt. nu ik me weer wat beter voelde kwam ik in een roeibootje terug naar ons schip. ik merkte meteen dat er iets niet klopte,er was iets anders... maar wat precies wist ik niet. ik roeide door tot vlak bij het schip en riep omhoog,hopend dat iemand me zou horen.

why is always london so far away when you need it?

*Arthur-Piraat

de duisternis laat me bijna mijn moed verliezen. nogmaals schreeuw ik omhoog,het is stil,ze zouden me toch moeten horen.
zachtjes dijnt mijn bootje op de golven,een gevoel wat ik als ik niet zo graag aan boord wilde van het grote schip zeker had gewaardeerd.
ik ga staan en hoor het geklots van de schommeling die mijn bootje maakt. nog altijd geen reactie. ik sta op en schreeuw nogmaals.
nu is het hopen dat iemand me heeft gehoord

why is always london so far away when you need it?

Maxime - Dame.

'Maxime, slaap je al?' Felix, eindelijk, godzijdank. 'Nee, dat lukt niet als jij nog boven bent.' Oh shit, daar gaat het bloed weer naar mijn wangen. 'Niet dat je nu nog boven bent, maar je snapt het wel. Afijn, kom,' lach ik zachtjes terwijl ik weer naast me op het bed klop. Nu ben ik wel echt moe. Ik heb geen idee of Felix dat ook is, ik moet zeggen dat hij er nog niet moe uitziet, maar je weet maar nooit. Hoe dan ook, het zal niet lang meer duren, of de slaap wint het van me.

everything, in time

een laatste schreeuw verlaat mijn mond. nu ook deze niet word beandwoord val ik in een reeks scheldwoorden. wat zijn ze onvoorzichtig! hoe komen ze erbij om het schip onbewaakt achter te laten!?
"YOU BLOODY BASTARDS! LAAT ME ERIN,EH HOE DE BLOODY FUCKING HELL KOMEN JULLIE ERBIJ HET SCHIP ZO ACHTER TE LATEN!@%*&+&%@$^*&@&!"
het lijkt geen zin te hebben,dit gaat een lange nacht worden.
onderin mijn bootje vind ik een touw,wat ik behendig om de aanmeerpalen op het dek weet te gooien en zet me schrap op te klimmen.


Dit topic is gesloten omdat het maximum van 300 berichten is bereikt

why is always london so far away when you need it?