[RPG] The Habit [7] - Speeltopics

Jongeren:
Gawain Marlon Iolani - Havik
Cherie Beth Jones -kat
Cedric Dean Dux - Aap
Dana Alexia Pippens - Pinguïn
Noah Morrigan - Hert
Kwon Ji Yong - cheeta
Dina Darcy Mitchell - Filipijns spookdiertje

Staf:
Sasha Afanasiy Filischkin Wapenexpert/ Leraar
Heather Knochenmus Lerares Plantkunde/Schoolarts
Valerie Savarin

Tijdelijke dodenlijst.

jongeren:
Mireille Amelia Scott.- Slang
Maud Fally- Kameleon
Caitlinn Morgana Camelot- Sneeuwuil
Silver Madeline Rue Shaw- Zwarte Panter
Hayes Vukovic- Wolf
Mike kaimana- Orka
Eleanor Anthea Hope- Zwaan

Trainers:
Prixor Tapsanter Trainer/Oprichter TAP/Omroeper.
Lily Haspers

Verdeling moet opnieuw gemaakt worden.

[ bericht aangepast op 28 jan 2012 - 18:43 ]

---

"Ignite, my love. Ignite."

Valerie Savarin

'Nou, ik vroeg me af of er een psycholoog of psychiater op het eiland aanwezig is. Aangezien ik niet bevoegd ben om iemand mentaal te helpen.' De radertjes in mijn hoofd werkten op volle toeren en bedachtzaam keek ik even langs Heathers schouder heen naar het stuk land achter haar. 'Dat zal eerst en vooral afhangen van hoe erg zij er mentaal aan toe is,' Ik wierp even een blik op de ongeduldige filischkin en sloot even mijn ogen. 'En natuurlijk van van de,' Een kleine aarzeling sloop in mijn zin. 'toestand van de psychologe.' Ze kon evengoed tussen de vele dode zitten en als die zuster er zo erg aan toe was dat we er meer last van hadden zou ik toch iets meer neigen naar de oplossing die Filischkin had voorgelegd, tenslotte was het mij zo aangeleerd.

---

Soms ben ik het sterkste wijf ter wereld en soms ben ik een kwartelei.

Valerie Savarin

'Professor, alstublieft, U weet net zo goed als ik dat hier geen zieleknijper aanwezig is...' Als zijn blik naar Spencer gleed, deed ik onbewust een miniem stapje naar opzij, dichter naar hem toe zodat ik bijna volledig tussen de mannen in stond. 'Ze zal ons alleen tijd en voedsel kostten, mevrouw, er is niets dat wij voor haar kunnen doen. Ik stel voor dat we haar een snelle pijnloze dood geven. Dan vindt ook zij eindelijk rust. Als wij het niet doen, doet ze het zelf wel en waarschijnlijk neemt ze dan een heleboel onschuldigen met zich mee.' Ik herhaalde de woorden van de kapitein een paar keer in mijn hoofd en wendde dan mijn blik naar Heather. 'Als ze er echt zo erg aan toe is als meneer Filischkin meent, zie ik maar één oplossing en tot mijn grote spijt is dat dezelfde hem.' Ik aarzelde even en boorde dan mijn blik recht in de hare. 'Sorry Heather, maar ik kan me nu niet veroorloven dat er nog meer ongelukken gebeuren.'

---

Soms ben ik het sterkste wijf ter wereld en soms ben ik een kwartelei.

Cherie Beth Jones ~ Kat

'Laten we dan toch maar naar jouw kamer gaan zodat je een schoon shirt aan kunt trekken?' stelde ik voor. Ik dacht dat Gawain dat wel zo prettig zou vinden; nu had hij alleen een shirt dat helemaal onder het bloed zat.. En dat had hij niet eens aan.
Ik ondersteunde Gawain een beetje, terwijl we naar de ravage liepen die gisteren nog een gebouw was geweest. 'Ik denk dat we die kant op moeten; na die ontploffing heb ik geen idee meer waar alles is,' vertelde ik Gawain. Als iemand me nu zou zeggen dat ik naar mijn kamer moest gaan, zou ik waarschijnlijk in de eetzaal belanden.

---

It is better to reign in hell than to serve in heaven.

Heather Knochenmus - Lerares Plantkunde en Schoolarts
"Professor, alstublieft." Ik kijk op en hoor geïrriteerd aan hoe Filischkin zijn verhaal doet. Kan hij dan nooit stil zijn? Hij hoeft niet eens te proberen haar te overtuigen, Valerie staat aan mijn kant en ze- "Als ze er echt zo erg aan toe is als meneer Filischkin meent, zie ik maar één oplossing en tot mijn grote spijt is dat dezelfde hem." Met een ruk draai ik mijn hoofd naar haar toe en kijk haar met grote, ontzette ogen aan. Wát? Nee! Nee, dat kan ze niet doen! Ik open mijn mond al om te protesteren als ze verder gaat met praten. "Sorry Heather, maar ik kan me nu niet veroorloven dat er nog meer ongelukken gebeuren." Mijn frustratie en onmacht zwellen op en ik bijt op mijn lip om niet jammerend te klagen. Ik dacht dat Valerie het met mij eens zou zijn. Wat ontzettend dom van me. Nu zal de zuster sterven. En Filischkin krijgt zijn gelijk. Beschaamd merk ik dat dat me nog meer irriteert dan het feit dat ze de zuster gaan afmaken. De teleurstelling staat duidelijk op mijn gezicht als ik beteuterd antwoord geef. "Maar professor.. Vindt u dan niet dat er al genoeg doden zijn gevallen? We hebben zoveel mensen verloren vandaag, waarom zouden we de lijst met slachtoffers nog langer maken dan hij al is.." Mijn stem sterft weg en stilletjes blijf ik even staan. Het is hopeloos. Valerie is het met hem eens en dat gaat niet veranderen. Waarom moest hij nou weer komen? Als hij weg was gebleven had ik haar vast kunnen overtuigen, maar nee, meneer Filischkin moest weer roet in het eten gooien. Ik sla mijn armen over elkaar en laat mijn blik knorrig afdwalen. De piloot staat nog steeds achter Valerie en lijkt bezig te zijn met het puin. Wat als ze hem ook gaan vermoorden? Dat kunnen ze niet maken.. De zuster kunnen we misschien dan geen hulp meer bieden, maar hem kunnen we een tweede kans geven. "Is het dan in ieder geval goed als ik de verwondingen van de piloot even controleer om te zien of ze niet erger geworden zijn?" vraag ik nors.

[ bericht aangepast op 12 feb 2012 - 21:41 ]

Cedric
Dana gaf me een knuffel, iets wat ik wel kon gebruiken.'Zullen we toch maar een rondje wandelen. Als je stil blijft zitten dan ga je eerder na denken,' zei Dana. Ik knikte en stond op. 'Sorry dat ik in zo'n slechte bui ben' mompel ik. Ik hield er zeker niet van om in een slechte bui te zijn bij iemand anders. Meestal dachten mensen dat het dan aan hun lag.

Gawain
'Mijn kamer is ongeveer die kant het overgebleven gebouw in,' zei ik terwijl ik naar het overgebleven stuk wees. Gelukkig ondersteunde Cherie me een beetje. Mijn bebloede shirt hield ik in mijn hand. Dat kon regelrecht de prullenbak in. De ongelijke ondergrond hielp niet mee aan de bevordering van mijn rug. Hopelijk kon ik in mijn kamer even gaan zitten. Toch liep ik stug verder en al snel kwamen we bij mijn kamer. Er lag maar een klein beetje rommel en het was nog goed begaanbaar. Ik liep naar mijn kast en pakte er een schoon shirt uit terwijl ik mijn oude in een hoekje gooide, dat ruimde ik later wel op. Voorzichtig ging ik op mijn bed zitten. Toen ik mijn shirt aan probeerde te doen, merkte ik dat de beweging zeker niet prettig was. Het deed best nog wat pijn om zoveel te bewegen.

---

Do it scared, but do it anyway.

Valerie Savarin

Ik wreef even vermoeid over mijn slapen als Heather begon te protesteren. Het had geen zin om deze vrouw aan haar verstand te brengen dat noch ik, noch Filischkin haar vijand was en dat we er geen plezier in schiepen mensen te vermoorden. 'Is het dan in ieder geval goed als ik de verwondingen van de piloot even controleer om te zien of ze niet erger geworden zijn?' Ik kreunde bijna luidop van irritatie. 'Ga je gang, maar probeer alsjeblieft geen dingen uit te steken waardoor hij je kan overmeesteren of iets in die zin, ik heb geen zin om hem uiteindelijk toch te moeten afschieten.' mopperde ik. Met een ruk draaide ik me om naar Filischkin. 'U wou mij ook nog spreken?'

[ bericht aangepast op 14 feb 2012 - 18:05 ]

---

Soms ben ik het sterkste wijf ter wereld en soms ben ik een kwartelei.

Dana
'Sorry dat ik in zo'n slechte bui ben,' zei Cedric. Ik haalde mijn schouders op. 'Ik snap het wel,' zei ik. 'Na alles wat er gebeurt is.' Ik pakte Cedric's hand vast en begon te lopen. Ik wist niet precies waar we heen konden gaan maar dat liet ik niet aan Cedric merken. Ergens bedacht ik me dat we misschien over de rosten konden lopen bij de kust maar bedachte me toen dat het daar best koud was dus niks voor Cedric.

---

"Ignite, my love. Ignite."

-Cedric-
Dana pakte mijn hand en nam me mee. Ze liet me met haar woorden weer terug denken. Bijna werd ik gek van mijn verleden en van mezelf. Ik bleef abrupt staan en trok Dana in mijn armen. Ik wist niet wat ik wou. 'je lijkt veel op Amy,' zei ik zacht. Ik denk dat ik gewoon even iemand wou hebben die me begreep en een knuffel gaf. Het voeld na al die jaren eenzaamheid zo fijn om een knuffel te krijgen. Het simpele gebaar. De gedachten dat er iemand om jou geeft en je wilt beschermen.

---

Do it scared, but do it anyway.

Dana
Toen Cedric opeens bleef staan deed ik mijn mond open om te vragen wat er was maar toen trok hij me opeens en in knuffel. 'Je lijkt veel op Amy.' Ik sloeg mijn armen om Cedric heen. 'Ik weet het,' zei ik zacht. Hij had het al meerdere malen verteld. Ik twijfelde er aan of ik er wel blij mee moest zijn, op een of andere manier… Ik kon het gevoel niet uitlegen.

---

"Ignite, my love. Ignite."

Cedric
Dana sloeg haar armen om me heen. Dit had ik gewoon nodig. Ik wou alleen Even rust en iemand die om me gaf. Het bleef in mijn hoofd spoken dat ik de kapitein wou spreken, maar helaas was daar nog steeds geen tijd voor. Stiekem hoopte ik dat hij wat tijd zou maken en dat ik minder lang me zo slecht voelde. Er moest toch een oplossing voor te vinden zijn. En met mijn trainer kon ik ook niet praten, zij was waarschijnlijk overleden. Ik moest me over dit gevoel heen zetten, Dana had me nu nodig en ik moest er voor haar zijn! 'Dankje,' zeg ik zacht.

---

Do it scared, but do it anyway.

Dana
'Dankje,' zei Cedric zacht. Ik keek Cedric verbaasd aan. 'Waarvoor?' vroeg ik. Ik voelde me veilig in de armen van Cedric. Alsof niemand me dan iets kon doen. Ik hield Cedric nog steeds stevig vast alsof hij zou verdwijnen als ik hem los zou laten. Ik wist dat het onzinnig klonk maar zo leek het. 'Ik heb niks speciaals gedaan,' zei ik zacht.

[ik moet trainen vandaar dat dit stukje zo kort is.]

[ bericht aangepast op 13 feb 2012 - 18:08 ]

---

"Ignite, my love. Ignite."

Cherie Beth Jones ~ Kat

'Wauw, je hebt nog een bed, wat een luxe.. Ik denk dat de rest van ons buiten op matjes moeten slapen, of zo,' zei ik. Ik moest nodig op zoek gaan naar een hele hoop warme dingen, die me vannacht dus een beetje slaap konden bieden.
Ik zou kunnen vragen aan Gawain of ik hier mocht slapen, maar dat was ook weer zo.. stom? Ik kon het juiste woord niet vinden, zelfs in mijn hoofd scheen het niet te lukken.
Ondertussen liep ik naar Gawain toe, en ging ik naast hem zitten. Ik pakte zijn hand vast, verstrengelde mijn vingers met de zijne en legde vervolgens mijn hoofd op zijn schouder. 'Als het pijn doet moet je het zeggen,' vertelde ik hem.

[ bericht aangepast op 13 feb 2012 - 18:28 ]

---

It is better to reign in hell than to serve in heaven.

Cedric
'Waarvoor,' vraagt Dana verbaasd. 'Ik heb niks speciaals gedaan.' Gelukkig bleef ze me vasthouden, en ik haar. Ze had me het beste gegeven wat nu zou kunnen. Hoe kon ik haar uitleggen wat ze net voor me gedaan had. 'Ik ben je nu dankbaar dat je me een knuffel geeft,' mompel ik. Ze wist niet wat iets voor me kon betekenen.

Gawain
Met wat moeite lukte het om uiteindelijk mijn shirt aan te krijgen. Cherie leek verbaasd over de toestand van mijn kamer. Dit was meer dan op sommige tijden in Nieuw Zeeland. Cherie kwam langs me zitten en verstrengelde haar vingers in de mijne. Haar hoofd legde ze op mijn schouder. 'Alleen mijn rug doet pijn,' mompel ik. Even Haal ik Cherie's hoofd van mijn schouder en ga op mijn buik op het bed liggen. Nu mocht ze tegen me aan komen liggen als ze dat wou. Mijn hele lichaam smeekte me op zo te blijven liggen, ik kon toch niet helpen mijn rug kon nog te weinig aan en was te gevoelig.

---

Do it scared, but do it anyway.

Cherie Beth Jones ~ Kat

Gawain ging liggen, en ik zag duidelijk dat dit voor hem prettiger was. Op de één of andere manier had ik het voor elkaar gekregen zijn hand vast te blijven houden, en die liet ik dan ook niet los.
Ik gaapte. Tot dan had ik helemaal niet doorgehad dat ik moe was, maar blijkbaar was ik dat dus wel.
'Als je het niet erg vindt, ga ik ook even liggen,' zei ik, waarna ik naast Gawain ging liggen. Vervolgens begonnen mijn ogen dicht te vallen, en al gauw viel ik in slaap.

---

It is better to reign in hell than to serve in heaven.

Gawain
'Natuurlijk, ga je gang,' mompel ik als Cherie vraagt of ze erbij mag liggen. Ze had mijn hand nog steeds vast. Ze sliep al snel nadat ze kwam liggen. Helaas bleef ik nog een tijdje wakker. Langzaam maar zeker viel ik ook in slaap, eindelijk fatsoenlijk slapen en hopen dat ik niet wakker gemaakt werd. Ook hoopte ik dat ik niet op mijn rug zou draaien. Gelukkig was het dit keer voor mij een droomloze slaap.

---

Do it scared, but do it anyway.