[RPG} Geen weg meer terug. [11] - Speeltopics

Nummer 1: Blub.
Nummer 2: Blub.
Nummer 3: Blub.
Nummer 4: Blub.
Nummer 5: Blub.
Nummer 6; Blub.
Nummer 7; Blub.
Nummer 8; Blub.
Nummer 9; Blub.
Nummer 10; Blub.

Joinen maar geen idee wat RPG's zijn?
Kijk hier!
Inspringen altijd mogelijk. Vraag maar een samenvatting aan mij en ik zal je helpen met in het verhaal komen (;
Het verhaal
Het gaat over een stel kinderen die om de een of andere reden in een verlaten villa in het bos komen. Denk aan weddenschap, weggelopen, verdwaald etc. De villa is enorm, heeft alles wat je maar wensen kan, ookal is het stoffig en wat oud. Maar wat ze niet weten is dat de villa die zo verlaten lijkt al bewoond is, niet door mensen of dieren. Door vampiers. Twee sorten nog wel, de slechte kennen geen medeleven en drinken van alles en iedereen en houden zich vaak niet in, de 'goede' doen het zo lang mogelijk met dierenbloed, maar moeten af en toe ook dat van een mens. Ze nemen dan zo min mogelijk en doen de mensen verder niks. Die twee soorten vampiers haten elkaar, obviously.
Dan nu het grootste probleem, als een mens eenmaal binnen de poorten die rond de villa staan stapt, kan die niet meer terug. Enkel vampiers kunnen naar binnen en naar buiten. Overleven ze het?

Rollen - Het waren er meer maar bon ;p
Normale tiener: Dewi - Candy - Timothy - JamieGoede vampier: Elif - Gawyn - Lew - Odile - Yue
Slechte vampier: Faith - Savoy
Vampierjagers: Ask (Damiën) - Chase (James)

Weetjes over vampiers
- Ze kunnen in het daglicht, maar niet de hele dag. Eerst gaat het jeuken als ze te lang zien en dan pijn doen, als ze dan nog te lang blijven is er logisch wat er gebeurt.
- Als een vampier van een mens drinkt wordt dat mens geen vampier, dat gebeurt pas als een vampier gif 'inspuit'
- Een vampier die een mens ook tot nachtwezen maakt creëert als het ware een band en is eigenlijk verplicht die persoon te begeleiden in het begin.
- Vampier worden is een zeer pijnlijk proces.
- Als vampiers elkaar écht mogen drinken ze elkaars bloed zodat ze een sorot band krijgen ^^
- Vampiers zijn sneller en sterker dan mensen en al hun zintuigen zijn ook sterk ontwikkeld.
- Vampiers kunnen sluipen zonder geluid te maken en kunnen haast opgaan in de schaduwen.
- Vampiers hebben geen eten/drinken nodig, ookal kunnen ze het wel eten.
- Vampiers hebben bijna geen slaap nodig.
- En als laatst; Elke vampier heeft een soort kleine gave, geen vuursturen of iets dergelijks maar denk aan gedachten lezen. Hier een

lijstje met ideeën.
Gedachten lezen door op persoon te concentreren of door aanraking
Iemands hele verleden zien door simpele aanraking
Persoon pijnigen als je wilt door enkel te kijken
Dingen verplaatsen zonder aan te raken
Hypnose
Iemand in slaap kunnen laten vallen
Zelf kunenn beslissen hoe je eruit ziet
Ogen verkleuren naar je emotie
Gedachten kunnen 'verzenden'
Als iemand slaapt en je raakt die persoon aan kan je droom meekijken
Dromen manipuleren
Genezen
Emoties aanvoelen
Weten of iemand de waarheid spreekt
Visioenen
En ga zo maar door.

HAVE FUN :'D

[ topic verplaatst door een moderator ]

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

hahhaa, ik zou best willen reagerne maar moet afdansen en heb toetsweek ;p

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Aaah, geweldig 8D Dat stuk met Chase en Odile was echt awesome, en ik lach me helemaal dood om dat laatste stukje :']

Yue
Terwijl de rest de kamer verlaat blijf ik nog even stilletjes zitten. De sfeer in deze kamer is nu zo anders. De lucht voelt zwaar, alsof hij volgestouwt is met magie. Ik haal zachtjes adem en kijk naar de kleine stofjes die door de lucht dwarrelen. Ik blaas waardoor ze ineens snel omhoog schieten en vervolgens weer hun weg naar beneden zoeken. Ik glimlach, en voel hoe ik rustig word vanbinnen. Dewi kan de poort uit, alles komt toch nog goed. Net wil ik op mijn rug gaan liggen en het plafond bestuderen als ik gestommel hoor en een onmiskenbare geur ruik. Bloed. Mijn ogen worden groot, en onwillekeurig ga ik met mijn tong over mijn lippen. God, ik heb al lang niet meer gedronken. Een beetje bloed zou er best ingaan. Ik sta op, gehypnotiseerd door de geur, als er geschreeuw en nog meer gestommel klinkt. Ik schrik op uit mijn dorst door het harde geluid en realiseer me plotseling dat dit bloed maar van een iemand kan zijn: Dewi. Ik ren snel naar boven, waar ik haar vind met een lange snee in haar been, en Lew die stuiptrekkend op bed ligt. "Wat is er gebeurd?" Vraag ik geschrokken en ik blijf staan, omdat ik niet weet welk van de twee mijn hulp meer nodig heeft.

Savoy
Eenmaal in mijn kamer besluit ik dat het tijd is voor een douche. Ik voel het warme water over mijn lichaam lopen en besef me dat ik nog steeds geen nieuwe kleren heb gehaald. Als ik klaar ben loop ik met een handdoek om mijn middel mijn kamer weer in en kijk in de kasten. Er liggen alleen nog wat kleren van de oude bewoners: Een ouderwetse pyjama, een hoge hoed en een muf ruikend overhemd. Ach, veel beters heb ik nu niet. Ik trek het overhemd aan en steek mijn benen in mijn spijkerbroek, waarvan de pijpen onderaan rafelen. Ik loop alweer naar de badkamer om mijn haar nog eens af te drogen als de deur open gaat. Ik draai me om, en vol verbazing kijk ik in het gezicht van Odile. Haar haar krult weer, en ze heeft een vreemde blik op haar gezicht. Ik wil me al gaan verdedigen, ik heb immers geen mens aangeraakt het afgelopen uur, maar ze is me voor. "Lang niet gesproken. Laten we het verleden achter ons laten, Savoy." Ik frons en kijk haar vreemd aan. "Waar heb je het over? Kom je om mijn hulp vragen? Want die krijg je namelijk..-" Ze stapt dichterbij terwijl ze aan haar haar plukt me verleidelijk aankijkt. Wacht even.. Odile, verleidelijk? Dit klopt niet. "Wat is het probleem? Odile heeft geen streken deze keer." Verbijsterd laat ik haar dichterbij komen en me bij mijn heupen pakken, terwijl ze in mijn nek likt. Ik ril, want eerlijk is eerlijk, Odile is niet de lelijkste en vervelend voelt die lik zeker niet. Maar dit klopt gewoon niet. "Odile, echt waar, wat ben je..-" Weer onderbreekt ze me, en voor ik het weet voel ik haar lippen op mijn mond. Als in een reflex zoen ik eerst terug, maar dan pak ik haar schouders vast en duw haar terug. Ze blijft me verleidelijk aankijken en ik trek een wenkbrauw op. "Schat, je moet wel heel wanhopig zijn of heel veel zin hebben wil je je nu ineens op mij storten. Ik dacht dat je had aangepapt met Lew? Was hij toch niet zo goed in bed als je hoopte? Want in dat geval begrijp ik waarom je naar mij komt." Ik grijns en laat haar schouders los. Ik heb écht geen flauw idee waarom ze zich zo gedraagt, maar grappig vind ik het wel. Dit is een heel andere kant van Odile, een kant die ik niet had gedacht ooit te zien.

Odile - Goede vampier.

Ik glimlach even bij zijn woorden en maak het me dan gemakkelijk op zijn bed. Ik rol me als een kat op mijn buik en bungel wat met de benen, het niet kunnen laten om te geamuseerd te lachen om zijn uitdrukking.
'Praten, praten, praten. Is dat het enige wat je kan? Nu ben ik toch echt wel benieuwd wat je in huis hebt.' Ik neem de kamer onderzoekend in me op. 'Hmm.. die kamer van je is niet echt indrukwekkend.' Dan glijdt mijn blik weer naar hem en leg met een lachje de krul achter mijn oor. 'Ach.. heb ik de arme ziel van z'n stuk gehaald? We hebben het oneindig leven, Savoy. Waarom er niet uithalen wat erin zit?' vraag ik met een knipoog. Nog steeds staat hij daar bewegingloos voor me.
'Moet ik nou echt alles zelf doen? Je laat een vrouw toch niet wachten? Nou.. vooruit dan maar, omdat ik nu eenmaal niet veel geduld van nature heb,' glimlach ik en rol weer even lenig van het bed af, waarna ik voor hem kom te staan.
Nee! Ik wil dit niet! Iemand, help me!
Ik laat mijn vingers langs zijn kaak strijken en til zijn kin op, waardoor ik hem in zijn ogen kan kijken. Dan leg ik zacht mijn lippen op de zijne en merk naar mijn tevredenheid dat hij me deze keer niet wegduwt.
'Kijk, zo moeilijk is het toch niet?' zeg ik zacht in zijn oor, waarna ik langzaam één voor één de knopen van zijn overhemd open maak. Nog steeds hangen zijn armen slapjes langs zijn lijf, waardoor ik wat geïrriteerd zucht. 'Volgens mij weet je nog niet eens hoe je een vrouw moet vasthouden. Arm ding.' Ik grinnik even en pak zijn handen, die ik op mijn heupen leg. Ik trek hem nu wat ruwer tegen me aan en zoen hem vuriger dan eerst. Hij moet maar zien mee te komen met mijn tempo.

No growth of the heart is ever a waste

Yue
Ineens begint Lew te gillen, en geschrokken kijk ik hoe hij spartelt en zichzelf begint te krabben. Het maakt me bang, en al snel huil ik terwijl ik vol afgrijzen naar hem kijk. Hij beukt tegen de muren en smeekt Ash hem te doden. Het is duidelijk dat die twijfelt, maar aangezien hij al eerder heeft geprobeerd ons te vermoorden lijkt het me niet handig af te wachten wat hij zal doen. Aan de andere kant, wat moet ik doen? De muren waar Lew tegen aan bonkte zijn ingedeukt en ik heb geen idee hoe ik hem zou kunnen helpen. Daarom wend zet ik een stap achteruit en kijk naar Dewi. "Wat is er gebeurd? Waar is Odile?"

Savoy
Zonder veel aandacht aan mijn woorden te besteden gaat Odile op mijn bed liggen. Ik trek een wenkbrauw op en grijns geamuseerd. "Ach, ik kan er in slapen en douchen, dat is genoeg." Odile blijft lachen, als een echt meisjes meisje, en plukt weer aan haar krullen. "We hebben het oneindig leven, Savoy. Waarom er niet uithalen wat erin zit?" Ik haal mijn schouders op. "Omdat ik je niet vertrouw. Ik vertrouw het niet dat je me probeert te verleiden terwijl je vanmiddag mijn nek nog wel om kon draaien." Odile gaat onverstoorbaar verder met flirten en komt op me aflopen. Ik kijk in haar grijze ogen, maar ik kan er geen emoties uit aflezen. Ze streelt mijn gezicht en plant ineens haar lippen op de mijne. Omdat ik geen idee heb waarom ik zou tegenwerken als een mooie vrouw me zoent blijf ik stil staan, maar ik pak haar niet vast. "Kijk, zo moeilijk is het toch niet?" Ik slik en houd mijn mond, als ze vervolgens het overhemd open begint te maken. Waar slaat dit in godsnaam op? Ik voel haar handen tegen mijn borst en buik aan strijken bij elk knoopje dat ze losmaakt en nog steeds verbaasd pak ik haar heupen vast, geleid door haar handen. Ze zoent me nog een keer, ruwer, harder, meer zoals je van Odile zou verwachten. Ik zoen haar echt terug deze keer, en vervloek mezelf dat ik in ga op haar geflirt. Want hier moet gewoon iets achter zitten. Dat moet gewoon. Ik trek haar tegen me aan, maar maak me dan ineens los en open mijn ogen. Haar gezicht is dichtbij, heel dichtbij. Ze kijkt me speels en verwachtingsvol aan, en wil me al weer zoenen als mijn stem ineens de stilte verbreekt. "Waarom? Waarom doe je dit?"

ik reageer morgen! Meteen uti school, ik beloof 't Want ik vind Lew zielig.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Odile - Goede vampier.

Ik moet hier weg, snel! Odile, rén! Mijn benen willen niet bewegen. Ik sta een seconde radeloos stil, tot de glimlach weer verschijnt.
"Waarom? Waarom doe je dit?" Al die ellendige vragen. Ik word gek van hem. Ineens hoor ik geschreeuw. "Maak me af!"
Lew! Ik moet hem helpen, ik- 'Ik wilde onszelf eens een pleziertje gunnen. We wonen al een lange tijd samen maar we hebben nooit de kans gehad om elkaar echt goed..' Ik stop nadrukkelijk even en kijk hem indringend aan. '..te leren kennen,' vervolg ik rustig. 'Dat is het enige. Het is niet dat ik je zal vermoorden of iets dergelijks. Dat zou zonde zijn.' Wacht maar, ellendige vampier. Jouw tijd komt nog. Eerst even plezier maken.
'Geef me de kans om te bewijzen dat ik niks kwaads in de zin heb deze keer.' Ik pak zijn hand en loop met hem naar zijn bed. Ik neem plaats en wiebel een paar keer speels op zijn matras. Ik wip mijn schoenen uit en voer hem aan de hand mee, zodat hij naast me komt te liggen. Nog steeds verward staart hij me aan, waardoor ik opnieuw verleidelijk glimlach. Ik wurm een been tussen de zijne en ga dichter bij hem liggen, zodanig dat onze gezichten vlak bij elkaar zijn. Ik bijt zachtjes in zijn oorlel.
'Wat zegt je hart je? Je wil me, he? Hier en nu. Er is niks dat je tegenhoudt.' Ik leg mijn armen om hem heen en rol ons om, zodat ik bovenop hem kom te zitten. Onverstoorbaar ga ik verder met de knoopjes van zijn overhemd losmaken. "Ik doe alles voor je! Dood me, dood me alsjeblieft!" Lew, nee! Ik moet h- Ash heeft het onder controle, die maakt hem toch niet af, niet voordat ik het doe. 'Denk er even over na als ik je een massage geef,' zeg ik met een knipoog terwijl ik hem subtiel van het overhemd ontdoe en een zacht kusje op zijn borst plaats. Ik merk dat hij de rillingen krijgt als mijn haar over zijn blote bovenlijf aait.
'Nu, ontspan je,' draag ik hem op als ik zijn schouders begin te masseren. Nog steeds is hij verdacht op mogelijke streken. Nou, laten we het hem wat aangenamer maken. Ik maak de knopen van mijn eigen blouse los. Nu heb ik zijn aandacht getrokken en hij staart gefixeerd naar het deel van mijn lijf dat ik ontbloot.

[ bericht aangepast op 26 juni 2011 - 23:30 ]

No growth of the heart is ever a waste

Endure schreef:
ik reageer morgen! Meteen uti school, ik beloof 't Want ik vind Lew zielig.

Ik ook En Odile ook, maar Chase helaas niet . En die heeft t voor t zeggen atm.

No growth of the heart is ever a waste

damn, heb echt geen tijd vanmiddag, moet ziek veel leren! Ö Misschien alter in de middag of avond!

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Lolol, ik moet ook keiveel doen :'D Zou normaal vrij hebben vandaag, maar 't wordt zeker tot een uurtje of vijf opdrachten afmaken...

No growth of the heart is ever a waste

Lol, heb net liggen pitten, ben nu moe en moet leren :'D
-ging even checken voor school-

Naja. Adieu maar weer Ö

haha, Sam & ik zijn zieligerds. Met het mooi weer hw amken

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Oké, lastiglastig.

Dewi
Opnieuw was alles als een sneltreinvaart gegaan. Toen Chase naar me uitgehaald had, had hij mijn arm geraakt waar nu een snee in zat en het bloedde. Ik beet op mijn liep en hield mijn arm kort vast. Ik vleokte zachtjes en kon niks anders dan toekijken, ik was te zwak, opnieuw. Al gauw was ik alleen met Ash en lew in de kamer, tot plots Yue binnenkwam en vroeg wat er aan de hand was. "I-ik weet het niet," stamelde ik, nog steeds geschrokken van alles. Ik vroeg me af hoe het met Odile was, maar ik kon niet achter haar aan, Chase zou me afmaken. Mijn blik gleed naar Ash. "Als jij nou eens achter Chase en Odile aangaat, dan blijven wij hier bij Lew." We konden hem immers niet alleen laten. Dat bleek maar toen hij ineens door het dolle ging. Hij begon zichzelf open te krabben en mijn ogen werden groot, hij schreeuwde en begon tegen de muren te bonken. Wat moest ik doen?! schoot het door mijn gedachten. Ik voelde me totaal hopeloos en keek naar Yue die naar achteren stapten. Lekker dan. "Lew!" wie wist drong ik nog ergens tot hem door, iemand moest hem stoppen. Ik liep op hem af en sloeg mijn armen van achteren om hem een, ook om zijn armen. "Lew kappen! Kalmeer! Wat is er toch met je aan de hand?!" vroeg ik paniekerig. Ik had hem nog nooit zo gezien, hij leek altijd zo kalm en leek alles onder controle te hebben. Niet dus.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Deze post draag ik op aan Samantha. (wbw)

Chase - Vampierjager.

Het is heerlijk om met Odiles gedachten te spelen. Ik kan haar laten doen wat ik wil, wanneer ik het wil. Ik weet dat ze een schijthekel heet aan Savoy, juist daarom mag ze met hem spelen. En hij vooral met haar. Het valt me op hoe makkelijk Odile te controleren is, ze stribbelt helemaal niet tegen, of misschien wel, maar dan merk ik er niets van. Alsof ze het goed vindt dat ik in haar gedachten rommel.
Ik wacht tot ze eindelijk haar blouse uit heeft getrokken en leidt via haar lichaam Savoy's handen naar Odiles borsten. Zodra ze daar liggen laat ik haar voorover buigen om hem opnieuw te zoenen, terwijl haar handen over het blote bovenlichaam van Savoy glijden. Juist op dat ene moment, rommel ik met haar herinneringen en strooi als het ware de herinneringen van haar eerdere verkrachter en mij voor haar ogen. Geniet ervan, schat.


Ik typte in de eerste zin 'Het is heerlijk om met SAMANTHA's gedachten te spelen'.:'D

everything, in time

Nou thanks
Op dit moment zou je gerust je gang kunnen gaan, denk ik es een keer aan wat anders dan dat verdomde schoolwerk ><'
-Hoge stressfactor-

No growth of the heart is ever a waste

Ik zal in je hoofd komen kruipen.(wbw)

everything, in time

[ bericht aangepast op 28 juni 2011 - 19:36 ]

No growth of the heart is ever a waste