Floris Dylano Nilson. • Op straat.
Gister was nogal een vreemde dag, maar opgelucht en blij ben ik wel. Opgelucht, omdat ik niet aan een of andere rare snuiter ben gekoppeld en blij omdat het allemaal voorbij is nu. Ik bedoel, ik heb jaren gedroomd en nagedacht over aan welk meisje ik uitgehuwd zou worden. Of ik haar kon, of ze mooi was, niet alleen van buiten, maar ook van binnen. Over allerlei dingen. Soms dingen die je niet eens van iemand wilt weten. Ik denk dat mijn zusjes hun nieuwsgierigheid van mij hebben. Toch vind ik het best vreemd dat ik niet al die vragen meteen op haar heb afgevuurd. Ze spoken al jarenlang rond in mijn hoofd, maar toen ik haar gister zag, waren ze plots verdwenen.
Ik hou van ochtenden. Altijd zit ik met mijn gedachten nog bij gister, totdat ik eenmaal de koude waterstralen van de douche over mijn lichaam kan laten glijden. Dan ben ik even gedachteloos en stroomt het gene wat er die dag ervoor is gebeurd weg. Dan ben ik even vrij van mijn zorgen en hoef ik gewoon een paar tellen niet na te denken over wat ik zal gaan doen en hoe mijn toekomst eruit zal zien. Mijn toekomst is met Faith. Ik denk niet dat alleen ik het liever niet zo had gehad, maar ook de andere tieners die nu zijn uitgehuwd. Behalve dan voor de mensen die zijn uitgehuwd aan diegene van wie ze altijd al gehouden hebben.
Vandaag is mijn ochtend alweer begonnen met het douchen. Het was een van die heerlijke ochtenden waarbij je rustig uit je bed kon stappen en alles op je eigen tempo kan doen. Faith moest weg zijn gegaan nadat ik de douche in was gestapt, aangezien ik haar niet meer heb gehoord, nadat ik uit bed was gegaan. Ik heb nog geen idee wat mijn beroep word en ook niet wat ik vandaag ga doen. Ik besluit om eens te kijken hoe het met Levi en zijn verloofde is. Natuurlijk kom ik er ook voor om te kijken of Elyse al iets heeft verteld. Dat merk ik al snel, aangezien hij de deur vast niet zal openen als hij het wel heeft gehoord. Ik heb dan ook nog geen idee wanneer we het gaan vertellen. Misschien wel helemaal niet. Dan hoeft hij er ook niet dagen van wakker te liggen, als hij dat al zou doen.
'Ben naar Levi' Schrijf ik met nette letters op een kladblaadje om hem vervolgens van het kladblok af te scheuren en hem op de eettafel te leggen. Ik heb vaak complimenten gekregen over mijn handschrift, maar zelf vind ik het er niet zo spectaculair uitzien. Voor mij is het normaal geworden. Ik steel nog snel een appel uit de fruitmand om vervolgens naar buiten te gaan en de deur achter me op slot te doen. Op naar Levi dan maar.
Ik slenter over de grauwe straatstenen heen richting het huis van Levi en zijn verloofde. Het is raar om deze kant op te gaan, aangezien ik meestal de andere kant opga als ik naar Levi ga. Maar meestal kom ik niet alleen voor Levi. Dan ben ik even weg van de drukte die mijn zusjes en broertje maken en kan ik Elyse natuurlijk ook even zien. Nu kan ik Elyse daar niet meer zo snel aantreffen.
Ik zit zo in mijn gedachte, dat ik voorbij het huis loop, maar een luid getoeter laat me opschrikken uit mijn gedachte en dus draai ik me om en loop ik een stukje terug. Eenmaal bij het huis van Levi aangekomen, bekijk ik het even snel en loop ik dan het pad op om vervolgens even op de deur te kloppen. [Ik heb geen idee of een bel al is uitgevonden >.<] Nu maar wachten tot hij open doet. Als hij open doet. Misschien is het zijn verloofde wel die open doet.
[Moeten ze bij elkaar slapen? Zijn er bepaalde regels?]
'I don't want to leave her just because she makes me a better person.'
]
]