[RPG] Matched O1 - Speeltopics

Officials:
- Angelite Kyanite Hire - Angelite
- Yemelia Fannie Shannon - LacunaCoil

The seven boys:
- Michael Emerald Gold - Angelite
- Deavon John Smith - Rechazame
- Floris Dylano Nilson - Risus
- Owen Rheya Jackon - Adores
- Daniël James MacGregor - WillNotLearn
- Angus Scott Stanton - Avenger
- Levi Cameron Lautus - Bisous

The seven girls:
- Carmella Reine Marvella - Melite
- Cherine Violette Laramie - Melite
- Lily Samantha Henderson - Aragog
- Avelin Cyrille June - SerpentEyes
- Elyse Felicia Lautus - Bisous
- Annebeth Charlotte Neuman - Perdu
- Faith Temperance River - Morticia

[ bericht aangepast op 20 juli 2012 - 16:49 ]

"Do you believe monsters are born or made?"

[Ik ben gek]

'I don't want to leave her just because she makes me a better person.'

Faith Temperance River | Park.
“Gaat het?” Langzaam liet ik mijn felle, blauwe ogen over mijn schoenen dwalen en het kleine stukje naar het andere paar schoenen van het meisje. Uiteindelijk liet ik mijn blik toen in haar heldergroene ogen doordringen en zuchtte even. Ik had deze jonge vrouw al eerder op het Banquet gezien, echter was het vluchtig en had ik geen tijd om haar te analyseren. Het was dan ook precies op het moment dat mijn moeder het niet meer aan kon.
Ik veegde de overige tranen van mijn gezicht en hoopte dat mijn gezicht dit keer niet op breekbaar porselein zou lijken. “Super, heb je niet door dat dit tranen van blijdschap zijn?” zeg ik haar uiterst serieus, echter kon ze duidelijk merken dat ik sarcastisch was.
Mijn slanke wijsvinger liet ik even over mijn volle, rode onderlip strelen en voor een kleine seconde wendde ik mijn blik af, maar liet deze hierna gelijk weer terug in haar ogen kijken. Ik nam nog een hap uit de donkerrode appel en wachtte af op haar antwoord.

Quiet the mind, and the soul will speak.

[Ik heb wel eens langere posts geschreven hoor :')

Volgens mij speelt dit zich af in de toekomst, als ik 't goed heb onthouden. Dus er zal vast wel een bel zijn
En ik weet niet of er regels zijn, lijkt me niet dat ze gaan controleren of ze bij elkaar slapen ]


Cherine Violette Laramie - Thuis
Ik werd nerveus van de kletterende douchestralen boven, zonder dat ik echt wist waarom. Levi viel me alles mee, maar ik wist niet of ik verliefd op hem kon worden. Of hij op mij. Momenteel wist ik helemaal niks, veel te weinig in ieder geval. Mijn ouders vonden zo hun ware liefde, en waren het daarom altijd met het systeem eens. Dat was de reden waarom ik dit deed, waarom ik niet als Single was opgegeven. Voor mijn ouders.
Ik was zo diep in gedachten dat ik opschrok van geklop op de deur. Wie kon dat zijn? Met een zucht liep ik naar de gang, wierp een blik in de spiegel. Snel haalde ik de borstel die op het kastje lag door mijn bruine, licht golvende haar.
Vervolgens trok ik de voordeur open, om op iemand te stuiten die ik totaal niet kende. Nou ja, totaal. Ik herkende zijn gezicht van de Matching Banquet, maar meer ook niet. Hij kwam ook vast niet voor mij.
"Hoi," begroette ik hem, een onzeker glimlachje sierde mijn lippen.

"Do you believe monsters are born or made?"

[Je duwde Carmella meteen weer uit haar zeldzame, aardige opvlieging :')]

Carmella Reine Marvella - Park
Kijk, dit was precies waarom ik nooit sociaal contact zocht met vreemden. Met een zucht sloeg ik mijn ogen ten hemel, ze had er nog wel aardig uit gezien maar dit viel vies tegen.
"Jezus christ, stik in je tranen van geluk," sneerde ik. "Goedendag," klonk mijn sarcastische stem vervolgens, en ik liep weer verder. Blijkbaar ging ik naar huis, of ik moest nog ergens gaan zitten.
Mijn blik viel op een leeg bankje, waar ik ging zitten. Ik zette het tasje spullen weer naast me neer, en leunde wat achterover in de hoop wat zon op te vangen. Uit pure verveling bond ik mijn lange, blonde krullen bijeen in een vlecht, die ik daarna over mijn schouder liet vallen.
Nou jongens, dit werd een topleven hier.

"Do you believe monsters are born or made?"

Floris Dylano Nilson. • Huis van Levi en Cherine.

Wanneer de deur opengaat, maar ik nog niet kan zien wie het is, rolt er toch al een opgeluchte zucht over mijn lippen heen. Ze doen tenminste open. Dat is al een begin. Maar ik ben weer terug bij af als ik zie dat het de verloofd van Levi is en ik dus nog niet weet of hij het wel of niet weet over Elyse en mij. "Hoi" Begroet ze me met een onzeker glimlachje. "Hi" een kleine glimlach siert mijn gezicht, terwijl een windvlaag haar bruine haren even voor haar gezicht blaast, maar ze direct daarna weer netjes op hun plek laat komen. "Is Levi er?" Die vraag was overbodig, aangezien ik de douche vanaf hier al kan horen en het lijkt me sterk dat het iemand anders is. Misschien dat er een zwerver is langs geweest om te vragen of hij even mocht douchen, maar ik heb zo mijn twijfels.

'I don't want to leave her just because she makes me a better person.'

(Daar kan Faith niets aan doen, ze kan zelf zo sarcastisch as fuck zijn. But I know she's gonna like her. -grins-)

Faith Temperance River | Park.
“Jezus christ, stik in je tranen van geluk. Goedendag,” Ik kon het niet laten een zacht, donker gegrinnik uit mijn rode gestifte lippen te laten horen en leunde tegelijkertijd achterover tegen het bankje.
De zon straalde zacht en als het wat warmer was geweest, zou ik zeker naar het strand zijn gegaan, aangezien ik erg van de zee hield.
Het meisje was weggelopen en ik kantelde mijn hoofd haar richting op, waardoor ik kon zien hoe ze een eindje verderop zich weer op een bankje liet zakken. Haar tasje met spullen had ze naast zich gezet en gelijk was mijn nieuwsgierigheid gewekt naar wat erin zat, al kon ik wel raden dat er boodschappen inzaten.
Ik kon wel merken dat ze dit niet vaker deed, aardig doen tegen anderen leek moeilijk voor haar te zijn. Al dacht ik wel dat ze er goed in kon zijn, waarom zou ze anders naar mij toe zijn gekomen? Ze had ook de keuze om door te lopen en te doen alsof er niets met mij aan de hand was.
Oh, mother of crap!
Ik wist dat ik nu haar een verontschuldiging moest geven, al was het om de reden dat ze het geprobeerd had. Ze hoefde niet te komen en eigenlijk zou ik ook niet zijn gekomen, omdat ik geen vertrouwen had in andere mensen en ze het altijd prima voor elkaar kregen je teleur te stellen.
De laatste paar happen nam ik uit de donkerrode appel, stond op en gooide het klokhuis in de prullenbak die ik tegen kwam, terwijl ik het plastic tasje in mijn hand nog steviger liet omklemmen. Een paar stappen later stond ik bij haar en keek ongemakkelijk op haar neer, echter probeerde ik dit te maskeren door sarcasme.
“Thanks for trying,” begon ik dus maar, mompelend, waarna ik wat harder ging praten en ondertussen naast haar ging zitten. “Ik weet dat je het niet persé hoefde, maar ik ben nogal lastig op het gebied met andere mensen.”

[ bericht aangepast op 20 juli 2012 - 18:48 ]

Quiet the mind, and the soul will speak.

Levi Cameron Lautus ~ Thuis
Terwijl ik onder de douche sta denk ik na over wat er allemaal gebeurt is de afgelopen tijd. Het voelt raar om ineens niet meer bij mijn ouders en Elyse te wonen, maar totaal de andere kant op met een meisje dat ik eigenlijk nauwelijks ken.
Elyse had gezegd dat ze na het bal zou vertellen wat er aan de hand was maar dat had ze niet gedaan, wat raar is voor haar doen. Normaal gesproken vertelt ze mij alles. Maar waarschijnlijk was het gewoon niks. Alleen de zenuwen en als er wel echt iets was dan vertelt ze het vast nog wel een keer.
Als ik onder de douche vandaan stap hoor ik stemmen bij de voordeur. Floris. Snel trek ik de standaard kleren aan die iedereen draagt waarna ik de badkamer uit loop, de gang door en bij de voordeur uitkom. 'Hé Flo,' begroet ik hem met een lichte grijns.

To the stars who listen — and the dreams that are answered

[I'm so sorry, but I can't post today ;pp. Ik en een vriendin gaan lekker films kijken :'D]

'I don't want to leave her just because she makes me a better person.'

[Maakt niet uit hoor. Ik heb wel wat geduld a.

Edit: Veel plezier (:]

[ bericht aangepast op 20 juli 2012 - 19:42 ]

To the stars who listen — and the dreams that are answered

Carmella Reine Marvella - Park
"Thanks for trying," hoorde ik, en tilde mijn hoofd weer op. Het verbaasde me niet heel erg dat het hetzelfde meisje was, ze had me vriendelijk genoeg geleken om weer naar me toe te komen.
"Ik weet dat je het niet persé hoefde, maar ik ben nogal lastig op het gebied met andere mensen," ging ze verder terwijl ze naast me ging zitten.
"Ja, ik ook," mompelde ik, terwijl ik een stukje opschoof omdat ik naar mijn idee te dichtbij zat. Ik hield van mijn eigen ruimte. "Nu laat ik dat hele sociale gezeik al helemaal varen."
Onwillekeurig haalde ik een hand door mijn blonde krullen, en liet een zucht horen. Ik hoefde nu tenminste niet naar huis.

Cherine Violette Laramie - Thuis
Ik had niks kunnen zeggen, of Levi was al naar beneden gekomen.
"Hé Flo," begroette hij zijn vriend met een grijns, waarna ik mezelf overbodig voelde en naar de woonkamer liep. Mijn blik viel op het boek dat ik aan het lezen was, maar ik wist dat ik voorlopig te veel onrust in mijn lijf zou hebben om rustig te gaan lezen zonder elke regel te moeten herhalen omdat het toch niet tot me door was gedrongen.

"Do you believe monsters are born or made?"

Bisous --> Stiles

To the stars who listen — and the dreams that are answered

Faith Temperance River | Park.
“Ja, ik ook,” mompelde het andere meisje en ik keek emotieloos toe hoe ze een stukje opschoof, waarschijnlijk waardeerde ze het idee niet echt dat ik kwam zitten of ze vond gewoon dat er te weinig ruimte tussen ons zat.
“Nu laat ik dat hele sociale gezeik al helemaal varen.” Ze haalde een hand door haar blonde krullen en liet een zucht van tussen haar lippen door horen, waardoor er een lichte grijns op mijn zachtroze lippen kwam.
“Ik zag je op het Banquet,” begon ik grinnikend, echter was het een donker gegrinnik, “Wie is je ‘verloofde’?” Vroeg ik haar, terwijl ik langzaam naar achter leunde, tegen het bankje aan en mijn ogen zochten de hare.

(Ik wist ff niets Ik hoop dat je er wat mee kunt.)

Quiet the mind, and the soul will speak.

Floris Dylano Nilson. • Huis van Levi en Cherine.

Ongeduldig wacht ik bij de deur, totdat Levi eenmaal naar beneden komt. Ik speel even met mijn vingers, aangezien ik toch best zenuwachtig ben. Ik weet niet hoe hij gaat reageren. Laat staan dat ik weet of híj het weet.
Wanneer de lichte grijns op zijn gezicht verschijnt, voel ik de last van mijn schouders afglijden. Toch blijft er een kleine druk op liggen. Misschien speelt hij het wel? Nee, ik ken Levi langer dan vandaag. Dat zou hij niet doen. "Hé Flo" Begroet hij me, terwijl hij door de gang naar de voordeur, waar Cherine en ik staan, loopt. "Haai," Glimlach ik opgelucht en kijk hoe Cherine zich omdraait en de gang verlaat.
Ik wenk even naar de kant waar Cherine net op is verdwenen. "Is het," Ik zoek even naar het juiste woord. 'leuk' is nou niet echt een goed woord, denk ik. Als ik het woord wat ik zoek niet kan vinden, besluit ik om er een andere vraag van te maken. "Vind je het raar om nu met iemand anders in huis te wonen in plaats van met je ouders? En Elyse?" Bij de naam Elyse maakt mijn hart een sprongetje, maar ik beveel hem om te stoppen en beveel mezelf om normaal te doen. Ja, ik kan gewoon normaal doen tegen Levi toch? En áls we het al gaan vertellen, wil ik dat Elyse er ook bij is.

'I don't want to leave her just because she makes me a better person.'

Levi Cameron Lautus ~ Thuis
'Haai,' glimlacht Floris. 'Is het,' begint hij waarna hij naar het goede woord zoekt maar stelt dan een vraag. 'Vind je het raar om nu met iemand anders in huis te wonen in plaats van met je ouders? En Elyse?'
Ik knik. 'Als ik heel eerlijk ben mis ik Elyse's irritante gedrag best wel,' grinnik ik. 'Over Elyse gesproken, ze komt zo waarschijnlijk langs'. Alsof je het over de duivel hebt komt ze er net aangelopen. 'Hee,' begroet ze ons glimlachend. Ze kijkt voor een paar seconden naar mij maar al snel glijdt haar blik naar Floris. Het lijkt alsof ze zich ineens iets bedenkt en kijkt snel weer naar mij. 'Alles goed met jullie?'

[Gaat de rest ook nog weer mee doen?]

[ bericht aangepast op 20 aug 2012 - 21:57 ]

To the stars who listen — and the dreams that are answered

Floris Dylano Nilson. • Huis van Levi en Cherine.

Hij knikt even. "Als ik heel eerlijk ben, mis ik Elyse's irritante gedrag best wel" Hij grinnikt even. "Ik de rondrennende tweeling ook wel" Ik grinnik even bij de gedachte aan het Matching Banquet, waar ze achter elkaar aan bleven rennen en uiteindelijk naar mij en Faith toekwamen. Faith.. Een korte steek gaat door mijn lichaam heen. Ik ben totaal niet eerlijk tegen haar geweest. Maar hoe moet ik het zeggen? Laat staan, móet ik het wel zeggen? Misschien is het gewoon beter om het voor me te houden..
"Over Elyse gesproken, ze komt zo waarschijnlijk langs" Ik kan een ingehouden glimlach niet forceren. Hij is klein, maar betekend zoveel.
"Hee," Klinkt de lieve stem van Elyse in mijn oren. Ik bijt even op mijn lip en probeer mijn blik gewoon op Levi te houden, maar tevergeefs. "Alles goed met jullie?" Ze kijkt van Levi naar mij en dan weer snel terug naar Floris. "Prima" Ik glimlach even vriendelijk naar haar, maar van binnen voelt alles nu zo raar. Levi weet van niets, maar als we zo tegen elkaar blijven doen, terwijl we anders net broer en zus lijken, merkt hij echt wel dat er iets aan de hand is. "En, Elyse, hoe is het met jou match?" Vraag ik dan aan haar en geef even een zachte stomp tegen haar arm aan. Nu kan ik tenminste naar haar blijven kijken, zonder dat het opvalt.

'I don't want to leave her just because she makes me a better person.'