[RPG] Matched O1 - Speeltopics

Officials:
- Angelite Kyanite Hire - Angelite
- Yemelia Fannie Shannon - LacunaCoil

The seven boys:
- Michael Emerald Gold - Angelite
- Deavon John Smith - Rechazame
- Floris Dylano Nilson - Risus
- Owen Rheya Jackon - Adores
- Daniël James MacGregor - WillNotLearn
- Angus Scott Stanton - Avenger
- Levi Cameron Lautus - Bisous

The seven girls:
- Carmella Reine Marvella - Melite
- Cherine Violette Laramie - Melite
- Lily Samantha Henderson - Aragog
- Avelin Cyrille June - SerpentEyes
- Elyse Felicia Lautus - Bisous
- Annebeth Charlotte Neuman - Perdu
- Faith Temperance River - Morticia

[ bericht aangepast op 20 juli 2012 - 16:49 ]

"Do you believe monsters are born or made?"

Elyse Felicia Lautus ~ Matching Banquet Zaal
'Excuseer ons,' zegt Owen tegen mijn ouders waarna hij me bij mijn hand pakt. 'Elyse dit is mijn moeder Abby en mijn vader Wren. Pap, mam mijn uh.. verloofde Elyse.' Zijn vader pakt mijn hand vast en drukt er een kus op. Daarna trekt zijn moeder ons in een knuffel. Iets té naar mijn idee maar wel lief. 'Leuk u te ontmoeten,' zeg ik beleefd waarna ik lichtjes glimlach. Net als ik Owen wil vragen of we even zullen dansen valt mijn blik op Floris die in zijn eentje staat.

To the stars who listen — and the dreams that are answered

Floris Dylano Nilson. • Matching Banquet Zaal.

Tussen de menigte door kan ik Elyse niet vinden, dus komen Faith en haar moeder weer terug in mijn gedachte. Weer ben ik aan het bedenken wat er aan de hand zou kunnen zijn, maar er zijn teveel optie's en erg beleefd is het niet om te vragen waar het over gaat. Waarschijnlijk heeft ze ook niet echt veel zin om het te vertellen. Het lijkt me dat ze het er beiden best moeilijk mee hebben. Misschien wou ze nog een kind? Is haar tweede kind overleden? Er kan van alles zijn.
Wanneer de gedachten over Faith en Carolyn weer langzaam wegvagen, zie ik haar opeens tussen de menigte staan. Wanneer onze blikken elkaar even kruisen, kan ik het niet laten om naar haar te glimlachen. Ik zou niet weten wat ik anders zou moeten doen. Het is tenminste beter dan mijn blik afwenden. Iets wat ik eerst altijd deed als ik bij Levi thuis was. We ontweken elkaar daar. Waarschijnlijk had ik al best lang gevoelens voor haar, maar heb ik er niet aan willen toegeven. Ik wil er nog steeds niet aan toegeven. Ik weet niet hoe en of het op zo'n manier kan, maar ik wil Faith geen pijn doen. Ik ben dan wel niet verliefd op haar, maar ik ben nou eenmaal uitgehuwd en daar moet ik het mee doen.

'I don't want to leave her just because she makes me a better person.'

Annebeth Charlotte Neuman - Matching Banquet Zaal
'Angus, mooie naam.' het klonk een beetje vreemd, maar ach. Het was de eerste keer dat ik mijn man ontmoette. Ik was zenuwachtig. Is dat niet normaal? 'Dus eh...Verloofd, hè...' hij mompelde, verlegen. 'Ja, en eerlijk gezegd zag ik enorm op tegen vandaag, maar nu...' ook ik begin te stamelen. Ik denk aan hoe het zou zijn als hij nu op zijn knieën zou gaan, of een knie dan tenminste. Overbodig, maar wel romantisch. 'Eh. Wat dacht je van een wandeling?' ik had bij de aankomst gezien dat er tuinen waren en ik wou die even gaan doorzoeken. Het was misschien een beetje vreemd, maar stiekem verlang ik om' alleen met hem te zijn. 'Onze ouders kunnen wachten. Denk ik.'

Le Beau n’est que la promesse du bonheur | Will you dance, dear Emma? | page 28

Annebeth Charlotte Neuman - Matching Banquet Zaal
Ik legde mijn arm over de zijne. Hij was verschrikkelijk lief. 'Zo Angus. Nu je weet dat ik je verloofde ben. Zie je je leven zitten? Of ga je vanavond nog zelfmoord plegen?' Ik glimlach. Het is misschien vreemd, maar ik voel me nu al op mijn gemak bij hem. Ik keek hem nog eens aandachtig aan. Hij was zo vreselijk knap. En lief en aardig. 'Als je voor de tweede optie kiest, moet ik dit doen als je het ook daadwerkelijk vanavond doet.' Ik ga op de toppen van mijn tenen staan en kus hem teder.

Le Beau n’est que la promesse du bonheur | Will you dance, dear Emma? | page 28

Annebeth Charlotte Neuman - Matching Banquet Zaal
'Ik zal het ook wel redden en graag gedaan.' ik glimlach. 'Maar ik ben ook bang. Ik wil geen 6 kinderen en al zeker geen werk als bankbediende.' Ik wandel richting de deuren in de hoop dat hij mee zal komen. Ik voel dat dit het begin is van mijn nieuwe leven. Ik ga trouwen met iemand die je bedankt voor een kus en je zijn arm aanbied. Ik ben een echt geluksvogel. Al zeg ik het zelf.

Le Beau n’est que la promesse du bonheur | Will you dance, dear Emma? | page 28

Oke mensen, dit duurt me allemaal te lang. Vanaf nu is iedereen weer terug, je woont samen met je Match en het is aan jezelf of je je baan al te horen hebt gekregen.

"Do you believe monsters are born or made?"

[Wat duurt te lang? Het is toch een beetje raar als je mensen hun gesprekken doorhakt.. Niet van toepassing op mij, maar voor andere? Idk..]

'I don't want to leave her just because she makes me a better person.'

[Nou, we zijn nu al dagen in Matching Banquet, en dat wordt zo saai dat iedereen afhaakt.
En dat zou ik hartstikke zonde vinden.]

"Do you believe monsters are born or made?"

Carmella Reine Marvella - Markt
Met een zucht liet ik de rook weer ontsnappen. Het was een tijd geleden dat ik weer een sigaret op had gestoken, maar alles leek me de laatste dagen te irriteren. Het verhuizen, mijn 'verloofde', het feit dat ik die Official uit het oog was verloren, het huwelijk dat steeds dichterbij kwam. m'n broer die op m'n zenuwen werkte.
Naast me stond de tas met boodschappen die ik had gedaan, waarschijnlijk was Daniël thuis. Of niet, wist ik veel.
Ik streek mijn blonde, krullende lokken uit mijn gezicht, sloeg mijn slanke benen over elkaar. Het bankje waar ik was gaan zitten, bood een perfect uitzicht op de mensen die rondliepen.

Cherine Violette Laramie - Thuis
Mijn donkerblauwe ogen gleden over de bescheiden tuin die aan de achterkant van het huis grensde. Ik kon er maar niet aan wennen dat ik sinds vanochtend blijkbaar niet meer thuis woonde, maar hier. Met Levi.
Ik sloeg mijn armen over elkaar tegen een kille windvlaag, en draaide me om naar de woonkamer. Het was geen lelijk huis, dat absoluut niet. De tuin was niet groot, maar mooi en groen. Twee glazen schuifdeuren in de woonkamer zorgden voor een grote, open ruimte en alle muren waren wit geschilderd.

"Do you believe monsters are born or made?"

[Dan mag ik wel opgaan schieten met beroepen verzinnen want ik weet nog steeds niks ]

To the stars who listen — and the dreams that are answered

Bisous schreef:
[Dan mag ik wel opgaan schieten met beroepen verzinnen want ik weet nog steeds niks ]

'I don't want to leave her just because she makes me a better person.'

[Mijn personages hebben hun beroep ook nog niet te horen gekregen hoor, dus daar hoef je niet voor op te schieten (:
Volgens mij moeten ze zelfs nog een jaar op school afmaken voor ze gaan werken.]

"Do you believe monsters are born or made?"

[Iemand Carmella of Cherine?]

"Do you believe monsters are born or made?"

[Ik ga zo eerst pannekoeken maken en eten, daarna zal ik reageren met Levi]

To the stars who listen — and the dreams that are answered

[Ik ga effies Douchen. Flo kan zo wel langskomen bij Levi ;pp]

'I don't want to leave her just because she makes me a better person.'