Alles aan m'n moeder irriteert me vandaag. Het feit dat als ze tegen m'n zusje over me praat, het altijd: 'je zus' is en nooit mijn naam. Dat mevrouw zit te janken om een valentijnscadeau, terwijl ik 1. zei dat ik niet aan die commerciële zooi doe en 2. ze is m'n moeder. Valentijn is toch meer voor je relatie? En dat kutargument constant dat ze "geen tijd" heeft om d'r verjaardagscadeautje uit te zoeken van vorig jaar. Als je tijd hebt om dagjes uit te gaan, op facebook te scrollen, te shoppen en constant ergens te gaan lunchen, dan heb je ook wel tijd om even je cadeautje uit te zoeken. Jezus.
Plus, ze heeft nog steeds m'n eerste hoofdstuk niet gelezen. Voor iemand die constant me wilt aanmoedigen om schrijfster te worden, toont ze er bar weinig interesse in als het puntje bij paaltje komt.