Story: XCOM: Enemy Unknown

"Chaos overheerst in Duitsland na de aanslag van deze avond. De Bundeswehr heeft München omsingeld met grote aantallen manschappen en zwaar materieel. Volgens onze bronnen houden ze echter nog hun positie. Het is onbekend waarom ze niet de stad in trekken om de veiligheid van de Duitse burgers te waarborgen. München heeft meer dan 1.3 milioen inwoners en het is nog onbekend hoeveel van hen gestorven zijn. Ondertussen is een persconferentie gegeven door de Duitse regering van start gegaan. We gaan nu over naar Marek, die verslag zal doen..."

Ik kijk van de tv naar de vier mannen voor me. Een Amerikaan, een Chinees, een Brit en een Rus. Vertegenwoordigers van de vier machtigste landen ter wereld. En zij zijn naar mij toegekomen. Waar heb ik dit aan verdiend?
"Waarom ik?" vraag ik aarzelend, ieder van hen aankijkend. De vier kijken even naar elkaar en ten slotte spreekt de Rus.
"Jij hebt wat we zoeken." Een kort maar duidelijk antwoord.

Vigilo Confido. Ik ben alert. Ik vertrouw. Het motto van het XCOM project, waarvan ik zojuist de commandant ben geworden. Ik ben alert, ik bewaak de wereld. Ik vertrouw, ik vertrouw mijn medestrijders volledig. Wij zullen de wereld veilig houden van de abominaties die op ons neerdalen uit de hemelen. Wij zijn de eerste verdedigingslinie en wij zijn de laatste verdedigingslinie van de aarde. Wij zijn XCOM.